حدیث دربارهبالاترين مرتبه نهى از منكر

میزان الحکمه ج ۷، ص ۳۵۰، ح ۱۲۹۱۳

امام علی علیه‌السلام

بالاترين مرتبه نهى از منكر

عنه عليه السلام:السَّيفُ فاتِقٌ، و الدِّينُ راتِقٌ، فالدِّينُ يَأمُرُ بِالمَعروفِ، و السَّيفُ يَنهى عَنِ المُنكَرِ. ۱

امام على عليه السلام:شمشير شكافنده است و دين به هم آورنده؛ زيرا دين به معروف امر مى كند و شمشير از منكر نهى مى كند.

۱.. غرر الحكم: 2135.

کلیدواژه‌ها امر به معروف و نهی از منکر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی بالاترین مرتبه نهی از منکر

احادیث دیگر این موضوع

۶

امام صادق عليه السلام:براى عزّت مؤمن همين كافى است كه هر گاه منكرى را ببيند، خداوند عزّ و جلّ بداند كه در دل آن را انكار مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارشى به على عليه السلام ـفرمود: اى على! با دست خود امر به معروف و نهى از منكر كن. اگر نتوانستى پس با زبانت اين كار را بكن و باز اگر نتوانستى با قلبت چنين كن، در غير اين صورت، نبايد كسى جز خودت را سرزنش كنى.

امام على عليه السلام:اى مؤمنان! هر كس ديد به تجاوزى عمل مى شود، يا به زشت كارى و خلافى فراخوان مى شود و در دل خويش به آن اعتراض نمود، به سلامت رَهَد و وظيفه اش را انجام داده باشد و هر كه با زبانش به آن اعتراض كند، پاداش بيند و از آن اوّلى برتر است و هر كس با شمشير به مبارزه با آن بر خيزد تا كلمه حق بر آيد و كلمه ستمگران (باطل) پست گردد، هموست كه به راه راست رسيده و بر طريق حق شتافته و نور يقين را در دل خويش روشن كرده است.

امام على عليه السلام:با دست و زبان خود بر زشت كارى اعتراض كن و تا مى توانى از زشت كار دورى نما.

امام على عليه السلامـ درباره آيه «و برخى از مردم، براى به دست آوردن خشنودى خدا جان خويش را فدا مى كنند» ـفرمود: مراد از اين آيه آن مرد است كه در راه امر به معروف و نهى از منكر كشته مى شود.

امام باقر عليه السلام:با دلهاى خود انكار كنيد و با زبانهايتان اعتراض نماييد و آن را به پيشانيهايشان بكوبيد و در راه خدا از سرزنش احدى نهراسيد. اگر پند پذيرفتند و به راه حق بازگشتند، كارى به آنها نداشته باشيد. كيفر و مجازات فقط براى كسانى است كه به مردم ستم مى كنند و بناحق در روى زمين سركشى مى كنند. اينان را عذابى دردآور است. در چنين حالتى با آنها عملاً جهاد كنيد و در دلهايتان دشمنشان بداريد، بى آن كه در صدد قدرت طلبى باشيد و يا مالى را به ستم بگيريد و يا از غرور پيروزى، دست به ستمگرى بيالاييد، تا آن كه به فرمان خدا برگردند و راه طاعت او در پيش گيرند.