حدیث دربارهآنچه در وجوب امر به معروف و نهى از منكر شرط نيست
عنه عليه السلام:كُنْ آمِرا بِالمَعروفِ عامِلاً بِهِ، و لا تَكُن مِمَّن يَأمُرُ بِهِ و يَنأى عَنهُ، فيَبوءَ بِإثمِهِ و يَتَعَرَّضَ مَقتَ رَبِّهِ. ۱
امام على عليه السلام:امر كننده به معروف و عمل كننده به آن باش و چونان كسى مباش كه به كار خوب فرمان مى دهد اما خود از آن دورى مى كند و گناهش را به دوش مى كشد و خويشتن را در معرض خشم پروردگارش مى گذارد.
۱.غرر الحكم: 7189.