حدیث دربارهنكوهش واعظ غير متّعظ

میزان الحکمه ج ۷، ص ۳۴۳، ح ۱۲۸۸۶

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

نكوهش واعظ غير متّعظ

عنه صلى الله عليه و آله:يَا بنَ مَسعودٍ، لا تَكُنْ مِمَّن يُشَدِّدُ عَلَى النّاسِ و يُخَفِّفُ عَن نَفسِهِ، يَقولُ اللّهُ تَعالى: «لِمَ تَقولونَ ما لا تَفعَلونَ» ؟! ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى پسر مسعود! از آنان مباش كه بر مردم سخت مى گيرند و بر خود آسان. خداوند متعال مى فرمايد: «چرا مى گوييد چيزى را كه خود عمل نمى كنيد؟».

۱.مكارم الأخلاق: 2/361/2660.

کلیدواژه‌ها امر به معروف و نهی از منکر حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی نکوهش واعظ غیر متعظ

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت مردى را مى آورند و در دوزخ مى افكنند و روده هايش از شكمش بيرون مى ريزد و در جهنم مانند خر آسياب مى چرخد. دوزخيان دور او را مى گيرند و مى گويند: فلانى! چه شده است؟ مگر امر به معروف و نهى از منكر نمى كردى؟ پاسخ مى دهد: چرا، امر به معروف مى كردم، اما خود عمل نمى كردم و نهى از منكر مى كردم ليكن خودم مرتكب آن مى شدم.

امام على عليه السلام:من شأن خود را بالاتر از آن مى دانم كه آنچه را خودم ترك نمى كنم مردم را از آنها باز دارم، يا به كارى فرمانشان دهم كه خود جلوتر به آن عمل نكنم.

امام على عليه السلام:چونان كسى مباش كه بى عمل به آخرت اميد مى بندد. از خلافكارى و گناه باز مى دارد، اما خود باز نمى ايستد و به كارهاى خوب فرمان مى دهد، ولى خود انجام نمى دهد.

امام على عليه السلام:آشكارترين منافق كسى است كه به فرمانبرى از خدا فرمان مى دهد و خود بدان عمل نمى كند و از گناه باز مى دارد و خود از آن باز نمى ايستد.

امام على عليه السلام:در گمراهى انسان همين بس كه مردم را به چيزى فرمان دهد، كه خود انجام نمى دهد و آنها را از چيزى باز دارد كه خود باز نمى ايستد.

امام على عليه السلام:در نادانى انسان همين بس كه بر مردم كارهايى را خُرده بگيرد كه مانند آنها را خود انجام مى دهد.

امام على عليه السلام:نفرين خدا بر كسانى كه به خوبى فرمان مى دهند و خود آن را فرو مى گذارند و بر كسانى كه از زشتى باز مى دارند و خود مرتكب آن مى شوند.

امام على عليه السلام:بسا كسانى كه به كارهاى خوب فرمان مى دهند و خود بدانها عمل نمى كنند؛ بسا كسانى كه از بدى باز مى دارند و خود باز نمى ايستند؛ بسا كسانى كه پند مى دهند و خود پند نمى پذيرند؛ بسا دانايانى كه از دانش خود بهره برنمى گيرند.