حدیث دربارهاو عالم بود آن گاه كه معلومى نبود

میزان الحکمه ج ۷، ص ۲۵۳، ح ۱۲۵۸۸

امام علی علیه‌السلام

او عالم بود آن گاه كه معلومى نبود

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:عالمٌ إذ لا مَعلومَ، و رَبٌّ إذ لا مَربوبَ، و قادِرٌ إذ لا مَقدورَ. ۱

امام على عليه السلام:او دانا بود آن گاه كه هنوز معلومى وجود نداشت و پروردگار (مالك) بود آن گاه كه پرورده (مملوكى) نبود و توانا بود زمانى كه هنوز مقدورى در كار نبود.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 152.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل نشانه های عقل +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۵

امام على عليه السلام:هر دانايى دانش را پس از نادانى آموخته است، امّا خداوند نه نادان بود و نه دانش خود را از كسى آموخت.

امام على عليه السلام:داناست، بى آنكه دانش خود را كسب كرده يا بر آن افزوده و يا از كسى فرا گرفته باشد. نه درك او [از اشياء] به ديدن است و نه علم و آگاهيش به خبر يافتن.

امام على عليه السلام:[پديد آمدن] اشياء را به زمان خودشان موكول كرد. و پيش از آن كه پديدشان آورد به آنها عالم بود.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش كه: آيا علم خدا به مكان، پيش از ايجاد آن بوده يا همزمان با ايجادش يا بعد از آن؟ ـفرمود: بلند مرتبه است خدا! او پيوسته عالم بوده است و علم او به مكان پيش از ايجاد آن همانند علم اوست به آن بعد از ايجادش. علم او به همه اشياء نيز همچون علم او به مكان است.

امام صادق عليه السلام:علم، ذاتى خداست و پيش از آن كه معلومى (متعلق علمى) در كار باشد، عالم بوده است. و چون اشياء را پديد آورد و معلوم موجود شد علم او به معلوم تعلق گرفت.