حدیث دربارهدل و مشاهده خدا

إرشاد القلوبـ في حَديثِ المِعراجِ ـ: أمَّا الحَياةُ الباقِيَةُ فَهِيَ الّتي يَعمَلُ لِنَفسِهِ حتّى تَهونَ عَلَيهِ الدّنيا و تَصغُرَ في عَينَيهِ، و تَعظُمَ الآخِرَةُ عِندَهُ. فإذا فَعَلَ ذلِكَ أسكَنتُ في قَلبِهِ حُبّا حتّى أجعَلَ قَلبَهُ لي، و فَراغَهُ و اشتِغالَهُ و هَمَّهُ و حَديثَهُ مِنَ النِّعمَةِ الّتي أنعَمتُ بِها عَلى أهلِ مَحَبَّتي من خَلقي، و أفتَحَ عَينَ قَلبِهِ و سَمعُهُ؛ حتّى يَسمَعَ بِقَلبِهِ، و يَنظُرَ بِقَلبِهِ إلى جَلالي و عَظَمَتي. ۱

ارشاد القلوب:در حديث قدسى معراج آمده است: زندگى جاويدان زندگى اى است كه آدمى براى خود چنان كار كند كه دنيا در نظرش بى ارزش شود و در نگاهش خُرد آيد و آخرت در نظرش بزرگ شود. هر گاه چنين كند، در دل او چنان محبّتى قرار دهم كه دل او و فراغت و اشتغال و همّت و سخنش از نعمتى كه به دوستداران خود عطا كرده ام، همگى، را از آن خودم گردانم و چشم دل و گوشش را باز كنم تا به دل خود بشنود و به دل خود به شكوه و عظمت من بنگرد.

۱.إرشاد القلوب: 204.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل نشانه های عقل +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام هادى عليه السلام:براى آن كه ميان بيننده و شيئ قابل رؤيت ارتباط برقرار شود، بايد همانندى (سنخيّت ميان آن دو) باشد و خداوند متعال از همانندى (سنخيّت داشتن) با بيننده منزّه است. پس، ثابت شد كه رؤيت با چشم نسبت به خداوند سبحان روا نيست؛ زيرا ميان سبب و مسبّب بايد ارتباط (سنخيّت) باشد.

الأمالى صدوق:در زمان خلافت على عليه السلام. شخصى به نام ذِعْلِب در مقابل حضرت ايستاد و عرضه داشت: اى امير مؤمنان! آيا تا كنون پروردگار خود را ديده اى؟ حضرت فرمود: واى بر تو اى ذعلب! من خدايى را كه نديده باشم نمى پرستم. عرض كرد: چگونه او را ديده اى، برايمان وصفش كن؟ حضرت فرمود: واى بر تو! چشمها او را با نگاه كردن نديده اند، بلكه دلها از طريق حقايق ايمان (تصديقات و باورهاى عقلى يا انوار عقلى ناشى از ايمان) مشاهده اش كرده اند.

امام باقر عليه السلامـ در پاسخ مردى از خوارج كه از مشاهده خدا پرسيد ـفرمود: چشمها با نگاه ظاهِرى، او را نديده اند، بلكه دلها از طريق حقايق ايمان مشاهده اش كرده اند.

امام صادق عليه السلام:فردى يهودى خدمت امام على عليه السلام رسيد. عرضه داشت: اى على آيا پروردگارت را ديده اى؟ حضرت فرمود: من كسى نيستم كه خدايى را بپرستم كه نديده ام. سپس فرمود: ديدگان، او را به نگاه چشم ها نديده اند، بلكه ايمان به غيب، دلها را به او گره زده است.

الاحتجاج:مردى خدمت امام صادق عليه السلام رسيد و گفت: آيا خدايى را كه عبادت مى كنى ديده اى؟ حضرت فرمود: من چيزى را كه نديده باشم عبادت نمى كنم. پرسيد: چگونه او را ديده اى؟ فرمود: چشمها با مشاهده عينى او را نديده اند، بلكه دلها از طريق حقايق ايمان مشاهده اش كرده اند. او با حواس درك نمى شود و با مردم سنجيده نمى گردد. او بدون تشبيه، شناخته شده است.