حدیث دربارهعبادت غير خدا

میزان الحکمه ج ۷، ص ۱۹، ح ۱۱۷۹۳

امام علی علیه‌السلام

عبادت غير خدا

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:العَبيدُ ثَلاثةٌ: عَبدُ رِقٍّ، و عَبدُ شَهوَةٍ، و عَبدُ طَمَعٍ. ۱

امام على عليه السلام:بندگان سه گونه اند: بنده زرخريد، بنده شهوت، و بنده طمع.

۱.تنبيه الخواطر: 1/49.

کلیدواژه‌ها عبادت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عبادی عبادت غیر خدا

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام رضا عليه السلام:اگر خداوند مردم را به بهشت و دوزخى هم وعده و وعيد نمى داد، باز لازم بود كه از او اطاعت كنند و نا فرمانيش نكنند؛ زيرا به آنان تفضّل و نيكى فرموده و نعمتهايش را در اختيارشان گذاشته است، بى آن كه [به سبب انجام عملى] استحقاق آن را داشته باشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ملعون است ملعون، كسى كه بندگى دينار و درهم كند.

امام على عليه السلام:هركه بندگى دنيا كند و آن را بر آخرت برگزيند، فرجامش ناگوار باشد.

امام على عليه السلام:هركه حقّ كسى را بگزارد كه حقّ او را به جا نمى آورد، هر آينه او را بندگى كرده است. كلمه «عبده» را برخى شارحان نهج البلاغه به صورت ثلاثى مزيد (عَبَّده) خوانده اند كه در اين صورت معناى جمله چنين است: «هركه. او را بنده خود كرده است».

امام باقر عليه السلام:هركه به گوينده اى گوش سپارد، او را بندگى كرده است؛ اگر آن گوينده از خداوند عزّ و جلّ بگويد شنونده خدا را عبادت كرده و اگر از طرف شيطان بگويد شيطان را عبادت كرده باشد.

امام صادق عليه السلام:عبادت به سجود و ركوع نيست، بلكه به فرمانبرى از ديگران است؛ هركه فرمان آفريده اى را كه مخالفِ فرمان آفريدگار است، اطاعت كند بى گمان او را عبادت كرده است.

امام صادق عليه السلام:هركه از كسى در معصيت خدا فرمان برد، هر آينه او را بندگى كرده است.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال ابو بصير از آيه «[يهوديان] علما و راهبان خود را، به جاى خدا، صاحب اختيار خود گرفتند» ـ: به خدا سوگند آن علما و راهبان آنان را به عبادت خود فرا نخواندند. اگر ايشان را به عبادت خود دعوت مى كردند قطعاً دعوتشان را نمى پذيرفتند؛ بلكه حرامى را براى آنان حلال كردند و حلالى را حرام، و بدين ترتيب، نا خود آگاه علما و راهبان خود را عبادت و بندگى كردند.