حدیث دربارهثواب مجروحِ در راه خدا
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ مِن كتابِهِ إلى معاويةَ ـ: أ لا تَرى ـ غَيرَ مُخبِرٍ لكَ، و لكنْ بِنِعمَةِ اللّهِ اُحَدِّثُ ـ أنّ قَوما استُشهِدُوا في سَبيلِ اللّهِ تعالى مِن المُهاجِرِينَ و الأنصارِ، و لِكُلٍّ فَضلٌ، حتّى إذَا استُشهِدَ شَهيدُنا قِيلَ: سَيّدُ الشُّهَداءِ، و خَصَّهُ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِسَبعِينَ تَكبيرَةً عندَ صلاتِهِ علَيهِ؟! ۱
امام على عليه السلامـ در نامه خود به معاويه ـنوشت: نه اين كه بخواهم به تو خبر دهم، بلكه به انگيزه ياد كردن نعمت خداوند مى گويم ـ مگر نمى بينى كه گروهى از مهاجران و انصار در راه خداوند متعال شهيد شدند و هر يك از آنان را [به جاى خود]ارزش و فضيلتى است، اما وقتى شهيد ما (حمزه) به شهادت رسيد، سيد الشهدا نام گرفت و رسول خدا صلى الله عليه و آله در هنگام نماز خواندن بر او، اختصاصا هفتاد تكبير گفت.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 28.