حدیث دربارهنهى از خوددارى از شهادت دادن
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ في قوله تعالى: «و لا يَأْبَ الشُّهَداءُ إذا ما دُعُوا» ـ: أي مَن كانَ في عُنُقِهِ شهادَةٌ، فلا يَأبَ إذا دُعِيَ لإِقامَتِها، وَ لْيُقِمْها وَ لْيَنصَحْ فيها، و لا يَأخُذْهُ فِيها لَومَةُ لائمٍ، و لْيَأمُرْ بِالمَعروفِ، وَ لْيَنْهَ عنِ المُنْكَرِ. ۱
امام على عليه السلامـ درباره آيه: «و شاهدان چون [به شهادت]فرا خوانده شوند نبايد خوددارى كنند» ـفرمود: يعنى كسى كه شاهد بودن بر امرى را پذيرفته باشد، نبايد وقتى به شهادت دادن فراخوانده شد امتناع ورزد، بلكه بايد شهادت دهد و صادقانه هم شهادت دهد و از سرزنش هيچ سرزنشگرى نترسد و بايد به نيكى فرمان دهد و از بدى باز دارد.
۱.بحار الأنوار: 104/313/22.