حدیث دربارهشاخه هاى طمع
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:شُعَبُ الطَّمَعِ أربَعٌ: الفَرَحُ، و المَرَحُ، و اللَّجاجَةُ، و التَّكاثُرُ، فالفَرَحُ مَكروهٌ عِندَ اللّهِ عَزَّ و جلَّ، و المَرَحُ خُيَلاءُ، و اللَّجاجَةُ بَلاءٌ لِمَن اضطَرَّتهُ إلى حَبائلِ الآثامِ، و التَّكاثُرُ لَهوٌ و شُغلٌ و استِبدالُ الذي هُو أدنَى بِالَّذي هُو خَيرٌ. ۱
امام على عليه السلام:طمع چهار شاخه دارد: شادى [به ناحق]و نازش و سرسختى و فزون خواهى. شادى [به ناحق]نزد خداوند عزّ و جلّ ناخوشايند است و نازش، تكبّر است و سرسختى، بلايى است كه انسان را به سوى دامهاى گناه مى كشاند و فزون خواهى، بازى و سرگرمى و جايگزين كردن چيزهاى پَست تر به جاى چيزهاى بهتر است.
۱.الخصال: 234/74.