حدیث دربارهطمع و زبونى

میزان الحکمه ج ۶، ص ۴۹۰، ح ۱۱۳۶۹

امام علی علیه‌السلام

طمع و زبونى

عنه عليه السلام:مَن لَم يُنَزِّهْ نفسَهُ عَن دناءَةِ المَطامِعِ فَقد أذَلَّ نفسَهُ، و هُو في الآخِرَةِ أذَلُّ و أخزى. ۱

امام على عليه السلام:هركه خويشتن را از پستى طمعها بدور ندارد، خود را زبون كرده، و در آخرت زبونتر و شرمنده تر باشد.

۱.غرر الحكم: 8871.

کلیدواژه‌ها طمع طمع و زبونی

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام كاظم عليه السلامـ در اندرز به هشام ـفرمود: از طمع بپرهيز و به آنچه مردم دارند، چشمداشتى نداشته باش، چشمداشت به مخلوق را در خود بميران؛ زيرا طمع و چشمداشت، كليد هر خوارى است و عقل را مى دزدد و انسانيّتها را مى برد و آبرو را مى آلايد و دانش را از بين مى برد.

امام على عليه السلام:ميوه طمع، زبونى در دنيا و آخرت است.

امام على عليه السلام:طمعكار، در بندِ خوارى است.

امام على عليه السلام:طمع با خوارى قرين شده است.

امام على عليه السلام:هركه جامه طمع به تن كند، خود را خوار گرداند.

امام على عليه السلام:زبونترين مردم، انسان طمعكارِ آزمندِ شكّاك است.

امام على عليه السلام:ذليل تر از طمعكار، وجود ندارد.

امام على عليه السلام:هيچ خصلتى، خوار كننده تر از طمع نيست.