حدیث دربارهنكوهش طمع

میزان الحکمه ج ۶، ص ۴۸۷، ح ۱۱۳۴۸

امام علی علیه‌السلام

نكوهش طمع

عنه عليه السلام:غَشَّ نفسَهُ مَن شَرَّبَها الطَّمَعَ. ۱

امام على عليه السلام:هر كه نفْس خود را شربتى از طمع نوشانَد در حق آن خيانت كرده است.

۱.غرر الحكم: 6401.

کلیدواژه‌ها طمع نکوهش طمع

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:طمع، حكمت را از دلهاى دانشمندان مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چه بد بنده اى است آن بنده اى كه طمعش او را به ننگ و پستى كشانَد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به خدا پناه بريد از طمعى كه به ننگ و پستى كشانَد و از طمعى كه به نتيجه نرسد و از طمعى كه بى جاست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از سه چيز به خدا پناه بريد: از طمع بيجا و طمعى كه به ننگ و پستى كشانَد و طمعى كه به طمع ديگرى انجامد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آن تخته سنگ لغزنده اى كه پاى علما روى آن قرار نمى گيرد، طمع است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به انصار ـفرمود: شما به گاه قناعت بسياريد و هنگام طمع، اندك.

امام على عليه السلام:طمع آبشخور است وارد شونده اش، بيرون نمى آيد و ضامنى است كه [به ضمانت خود]وفا نمى كند، چه بسا كه آشامنده آب، پيش از سيراب شدن، آب گلو گيرش شود. هر چه مطلوب ارزشمندتر باشد، مصيبت از دست دادن آن بزرگتر است، آرزوها، چشمهاى بصيرت را كور مى كند و نصيب هر كس، گر چه در پى آن نرود، به او مى رسد.

امام على عليه السلام:هيچ چيز مانند بدعت دين را ويران نكرد و هيچ چيز مثل طمع آدمى را تباه نساخت.