حدیث دربارهنهى از بلند كردن صدا

میزان الحکمه ج ۶، ص ۳۸۵، ح ۱۱۰۶۳

امام علی علیه‌السلام

نهى از بلند كردن صدا

عنه عليه السلامـ لأصحابِهِ عندَ الحَربِ ـ: أمِيتُوا الأصواتَ؛ فإنَّهُ أطرَدُ لِلفَشَلِ. ۱

امام على عليه السلامـ به ياران خود در جنگ ـفرمود: صداها را خاموش كنيد؛ زيرا كه اين كار سستى را بيشتر مى زدايد.

۱.نهج البلاغة: الكتاب 16.

کلیدواژه‌ها صدا نهی از بلند کردن صدا

احادیث دیگر این موضوع

۶

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند صداى آهسته را دوست دارد و صداى بلند را دشمن مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مردانى را كه با صداى بلند سخن مى گويند ناخوش دارد و صداى آهسته را دوست مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابوذر ـفرمود: اى ابوذر! كنار جنازه ها و هنگام جنگ و وقتى قرآن خوانده مى شود، صدايت را پايين بياور.

الدرّ المنثورـ به نقل از حسن ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله بلند كردن صدا را در سه جا ناخوش مى داشت: در كنار جنازه، هنگام رو يا رو شدن دو لشكر، و موقع تلاوت شدن قرآن.

امام على عليه السلام:پايين آوردن صدا و فروهشتنِ نگاه و راه رفتن ميانه، از نشانه هاى ايمان و حُسن ديندارى است.

امام على عليه السلام:سه چيز نشان راد مردى است: فروهشتن نگاه، پايين آوردن صدا، و راه رفتن ميانه.