حدیث دربارهحكمتِ نماز

میزان الحکمه ج ۶، ص ۲۸۳، ح ۱۰۷۲۷

امام علی علیه‌السلام

حكمتِ نماز

عنه عليه السلام:فَرَضَ اللّهُ الإيمانَ تَطهيرا مِن الشِّركِ، و الصَّلاةَ تَنزيها عنِ الكِبرِ. ۱

امام على عليه السلام:خداوند ايمان را براى پاك كردن [مردم]از آلودگىِ شرك واجب گردانيد و نماز را براى دور كردن آنها از كبر.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 252.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت کلیدهای بهشت نماز +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت نخستين عملِ آدمى كه به آن رسيدگى مى شود، نماز است؛ اگر پذيرفته شد، به ساير اعمال رسيدگى مى شود و اگر پذيرفته نشد، به هيچ يك از اعمال ديگر او رسيدگى نمى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ستون دين نماز است و نماز، نخستين عمل فرزند آدم است كه به آن رسيدگى مى شود؛ اگر درست بود به ديگر اعمالش رسيدگى مى شود و اگر درست نبود ساير اعمالش هم رسيدگى نمى شود.

امام باقر عليه السلام:نخستين چيزى كه بنده براى آن حسابرسى مى شود نماز است؛ اگر پذيرفته شد ساير اعمالش هم پذيرفته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل نزد من آمد و گفت: اى احمد! اسلام ده سهم است و هر كه يكى از اين سهم ها را نداشته باشد، ناكام باشد. نخستين اين سهم ها، شهادت دادن به يگانگى خداوند است، كه آن كلمه [، كلمه توحيد يا كلمه طيبه] است و دومين آنها نماز است كه [سبب]پاكى است.

امام على عليه السلام:بندگان خدا! براستى كه بهترين وسيله اى كه متوسّلان به خداوند، جلّ ذِكره، بدان توسّل مى جويند، ايمان به خداست و به فرستادگان او و بدانچه از نزد خدا آورده اند. و بر پا داشتن نماز؛ زيرا كه نماز، آئين است.

فاطمه زهرا عليها السلام:خداوند نماز را به منظور دور كردن [انسان] از كِبر واجب فرمود.

امام باقر عليه السلام:نماز موجب تثبيت اخلاص و دورى از كِبر است.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين سؤال كه چرا نماز، با آن كه مردم را از كار و رسيدن به مشكلات و نيازهايشان باز مى دارد و باعث زحمت و رنج جسمى آنهاست، واجب گرديد ـفرمود: چون اگر فقط به آمدنِ دين و وجود كتاب (قرآن) در ميان مردم اكتفا مى شد و عاملى نمى بود كه ياد و خاطره پيامبر را در ميانشان نگه دارد، به همان سرنوشت پيروان اديان پيشين دچار مى شدند. آنها نيز براى خود دينى و كتابى داشتند و عدّه اى را به سوى آيين خود فرا خواندند و در راه آن با آنان جنگيدند، اما با رفتن آن ها، دين و آيينشان هم كهنه شد و از بين رفت. خداوند تبارك و تعالى چنين خواست كه مسلمانان نام و ياد محمّد صلى الله عليه و آله و دين او را از ياد نبرند؛ از اين رو، نماز را بر ايشان واجب فرمود، تا روزى پنج مرتبه به ياد او باشند و نامش را به زبان آورند و آنان با نماز و ياد خدا سر بندگى فرود آورند، تا مبادا از ياد خدا غافل شوند و فراموشش كنند و در نتيجه ياد و نامش محو شود.