حدیث دربارهآنچه بر شمار دوستان مى افزايد

امام زين العابدين عليه السلامـ هنگام افسرده ديدن زُهرى از غم و ناراحتيهايى كه پياپى از جانب حسد ورزان و كسانى كه به آنها خوبى كرده است؛ به او مى رسيد ـفرمود: تو بايد مسلمانان را چونان خانواده خود به شمار آورى؛ بزرگ آنان را به منزله پدر خويش دانى و كوچكشان را به منزله فرزندت و همسالانت را همچون برادرت. تو دوست دارى به كدام يك از اينها (پدر و برادر و فرزند) ستم كنى؟!. اگر ابليس ـ كه لعنت خدا بر او باد ـ، به تو چنين وانمود كرد كه بر فردى از مسلمانان برترى و فضيلتى دارى، بنگر تا اگر از تو بزرگتر بود، به خود بگويى: او در ايمان و كردارِ شايسته، بر من پيشى دارد، پس از من بهتر است و اگر از تو كوچكتر بود بگو: در معاصى و گناهان، از او جلو هستم، پس او از من بهتر است و اگر همسال تو بود، بگو: من به گنهكارى خود يقين دارم و در گنهكارى او ترديد، پس چرا بايد يقينم را بگذارم و به ترديدم چنگ زنم. و اگر ديدى مسلمانان تو را بزرگ و گرامى و محترم مى دارند بگو: اين از خوبى خود آنان است. و اگر از آنان نسبت به خودت بى مهرى و دلگيرى مشاهده كردى بگو: اين گناه و تقصير من است. اگر چنين كردى خداوند زندگى را بر تو آسان مى كند و دوستانت بسيار مى شوند و دشمنانت اندك.