حدیث دربارهپيامدهاى ناشكيبى كردن

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ فيما كَتَبَ إلى بَعضِ أصحابِهِ يُعَزِّيهِ بابنِهِ ـ: أمّا بعدُ، فَعَظَّمَ اللّهُ جَلَّ اسمُهُ لكَ الأجرَ و ألهَمَكَ الصَّبرَ. فلا تَجمَعَنَّ أن يُحبِطَ جَزَعُكَ أجرَكَ، و أن تَندَمَ غَدا على ثَوابِ مُصِيبَتِكَ؛ و إنّكَ لو قَدِمتَ على ثَوابِها عَلِمتَ أنّ المُصيبَةَ قد قَصُرَتْ عَنها، و اعلَمْ أنَّ الجَزَعَ لا يَرُدُّ فائتا، و لا يَدفَعُ حُزنٌ قَضاءً، فَلْيُذهِب أسَفَكَ ما هُو نازِلٌ بكَ مَكانَ ابنِكَ، و السلامُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به يكى از اصحاب خود در مرگ فرزندش، چنين تسليت نوشت ـ: اما بعد، خداوند، جل اسمه، اجر تو را زياد گرداند و شكيبايى عطايت فرمايد. مبادا نا شكيبى تو اجرت را از بين ببرد، و فردا [ى قيامت]براى از دست دادن ثوابِ مصيبتت پشيمان شوى. اگر ثواب آن را مى ديدى، در مى يافتى كه آن مصيبت در برابرش ناچيز است. بدان كه بيتابى كردن، آنچه را از دست رفته باز نمى گرداند و هيچ اندوهى قضاى الهى را دفع نمى كند. پس آنچه به جاى فرزندت به تو داده مى شود، سزاست كه اندوه تو را بِبَرد. و السلام.
۱.أعلام الدين: 295.

احادیث دیگر این موضوع

۷