آن كه شايان رحمت است
18 حدیث
عنه عليه السلام:مَن لم يَرحَمِ الناسَ مَنَعَهُ اللّهُ رحمَتَهُ. ۱
امام على عليه السلام:هر كه به مردم رحم نكند، خداوند رحمت خود را از او باز دارد.
۱.غرر الحكم: 8965.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً عَرَفَ قَدرَهُ و لَم يَتَعَدَّ طَورَهُ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه اندازه خويش را بشناسد و از حدّ خود فراتر نرود.
۱.غرر الحكم: 5204.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ عَبدا راقَبَ ذَنبَهُ و خافَ رَبَّهُ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن بنده كه گناه خويش را بپايد و از پروردگارش بهراسد.
۱.غرر الحكم: 5205.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً استَقبَلَ توبَتَهُ، و استَقالَ خطيئَتَهُ، و بادَرَ مَنِيَّتَهُ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه به توبه رو كند و از خطاهاى خود پوزش طلبد و پيش از مرگ، كارى كند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 143.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً تَفَكَّرَ فَاعتَبَرَ، و اعتَبَرَ فَأبصَرَ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه انديشيد و عبرت آموخت و پند گرفت و بينش يافت.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 103.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً اتَّعَظَ و ازدَجَرَ و انتَفَعَ بالعِبَرِ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه پند آموخت و از گناهان باز ايستاد و از عبرتها بهره گرفت.
۱.غرر الحكم: 5207.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً جَعَلَ الصَّبرَ مَطِيَّةَ حَياتِهِ و التَّقوى عُدَّةَ وَفاتِهِ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه شكيبايى را مَركبِ زندگى خود ساخت و پرهيزگارى را اندوخته وفاتش.
۱.غرر الحكم: 5208.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً بادَرَ الأجَلَ و أحسَنَ العَمَلَ لِدارِ إقامَتِهِ و مَحَلِّ كَرامَتِهِ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه پيش از فرا رسيدن اجل، براى سراىِ ماندن و جايگاهِ كرامتِ خود، كار نيك فراهم آورد.
۱.غرر الحكم: 5209.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً قَصَّرَ الأمَلَ و بادَرَ الأجَلَ و اغتَنَمَ المَهَلَ و تَزَوَّدَ مِنَ العَمَلِ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه آرزو را كوتاه گردانَد و پيش از مرگ كارى بكند و فرصتها را غنيمت شمارَد و از عمل توشه برگيرد.
۱.غرر الحكم: 5210.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً اغتَنَمَ المَهَلَ و بادَرَ العَمَلَ و أكمَشَ مِن وَجَلٍ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه مهلت [عمر] را غنيمت شمرَد و در كار و عمل بشتابد و از ترس [خدا و آخرت]دامن همّت به كمر زند.
۱.غرر الحكم: 5211.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً غالَبَ الهَوى و أفلَتَ مِن حَبائلِ الدنيا. ۱
امام على عليه السلام:خدا رحمت كند آن را كه بر هواى نفس چيره آيد و از دامهاى دنيا بگريزد.
۱.غرر الحكم: 5212.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً راغَبَ رَبَّهُ (راقَبَ دِينَهُ) و تَوَكَّفَ ذَنبَهُ، و كابَرَ هَواهُ و كَذَّبَ مُناهُ. دائمُ الفِكرِ، طويلُ السَّهَرِ. يُظهِرُ دُونَ ما يَكتُمُ، و يَكتَفِي بِأقَلَّ مِمّا يَعلَمُ، اُولئكَ وَدائعُ اللّهِ في بلادِهِ، المَدفوعُ بهِم عَن عِبادِهِ. ۱
امام على عليه السلام:خدا رحمت كند كسى را كه به پروردگار خويش راغب باشد (دين خود را بپايد) و به گناه خود رسيدگى كند، با هواى نفس مخالفت ورزد و آرزويش را دروغ شمارَد.، پيوسته بينديشد و شب زنده دارى هاى طولانى داشته باشد. آنچه آشكار مى كند كمتر است از آنچه در دل دارد، به كمتر از آنچه مى داند بسنده مى كند، اينان سپرده هاى خداوند در سرزمينهاى اويند و به سبب آنها [بلاها را]از بندگان خود دور مى سازد.
۱.بحار الأنوار: 78/46/59.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ عَبدا اقتَرَفَ فَاعتَرَفَ، و وَجِلَ فَعَمِلَ، و حاذَرَ فَبادَرَ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن بنده اى كه گناه كرد و اعتراف كرد و ترسيد و به عمل روى آورْد و بر حذر شد و [به كار نيك]شتافت.
۱.. تحف العقول: 210.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً أحيا حقّا و أماتَ باطِلاً و أدحَضَ الجَورَ و أقامَ العَدلَ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن بنده اى كه حقّى را زنده كند و باطلى را نابود سازد و ستم را بركنَد و عدالت را بر پاى دارد.
۱.غرر الحكم: 5217.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً سَمِعَ حُكما فَوَعى، و دُعِيَ إلى رَشادٍ فَدَنا، و أخَذَ بِحُجزَةِ هادٍ فَنَجا. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه حُكمى را شنيد و آن را حفظ و رعايت كرد، و به راه راست فرا خوانده شد و به آن نزديك گشت، و كمربند هدايتگرى را گرفت و نجات يافت.
۱.. نهج البلاغة: الخطبة 76.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ امرَأً عَلِمَ أنّ نَفَسَهُ خُطاهُ إلى أجَلِهِ، فَبادَرَ عَمَلَهُ و قَصَّرَ أمَلَهُ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر آن كس كه دانست هر نفَس او، گامى است به سوى مرگ؛ پس به سوى عمل شتافت و آرزوى خويش را كوتاه كرد.
۱.غرر الحكم: 5214.
عنه عليه السلام:رَحِمَ اللّهُ رجُلاً رَأى حقّا فَأعانَ علَيهِ، أو رَأى جَورا فَرَدَّهُ، و كانَ عَونا بالحقِّ على صاحِبِهِ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر كسى كه حقّى را ديد و يارى اش كرد، يا ستمى را ديد و از آن جلوگيرى كرد و صاحب حق را در مقابل خصمش يارى داد.
۱.. نهج البلاغة: الخطبة 205.