حدیث دربارهدشوارى به دست آوردن خشنودى مردم

امام على عليه السلامـ در وصيت به فرزند خود حسن عليه السلام ـفرمود: تو چه توقّعى دارى از اين مردمى كه اگر عالم باشى به تو ايراد مى گيرند و اگر جاهل باشى راهنمايى ات نمى كنند، اگر در طلب علم برآيى، مى گويند: خود را به زحمت و زياده روى وا داشته است و اگر از طلب علم دست بكشى، مى گويند: ناتوان و كودن است. اگر در عبادت پروردگارت تأكيد و استوارى به خرج دهى، مى گويند: خود نما و رياكار است و اگر سكوت اختيار كنى، مى گويند: از سخن گفتن عاجز است و اگر سخن بگويى، مى گويند: پر گوست. اگر انفاق كنى، مى گويند: اسرافكار است و اگر صرفه جويى كنى، مى گويند: خسيس است. اگر به آنچه آنها دارند نيازمند شوى، از تو مى بُرند و به بد گويى ات مى پردازند و اگر به آنان اعتنايى نكنى، تكفيرت مى كنند؟! اين است خصوصيت مردم زمانه تو.