حدیث دربارهخشنودى و آسايش

عنه عليه السلام:ما أعجَبَ هذا الإنسانَ: مَسرورٌ بدَرْكِ ما لَم يَكُن لِيَفُوتَهُ، مَحزونٌ على فَوْتِ ما لَم يَكُنْ لِيُدرِكَهُ، و لَو أ نّهُ فَكَّرَ لَأبصَرَ، و عَلِمَ أنّهُ مُدَبَّرٌ، و أنّ الرِّزقَ علَيهِ مُقَدَّرٌ، و لاَقتَصَرَ على ما تَيَسَّرَ و لَم يَتَعَرَّضْ لِما تَعَسَّرَ. ۱
امام على عليه السلام:اين انسان چه شگفت است! با رسيدن به چيزى كه از دستش نمى رفت، خوشحال مى شود و براى از دست دادن چيزى كه به آن نمى رسيد، اندوهگين مى شود، حال آن كه اگر خوب مى انديشيد، مى فهميد و مى دانست كه او را تدبير و روزى اش را تقدير كرده اند، و به آنچه برايش آسان است، بسنده مى كرد و به آنچه برايش دشوار است، نمى پرداخت.
۱.بحار الأنوار: 78/ 54/ 99.

احادیث دیگر این موضوع

۸