حدیث دربارهبسندگى به كفاف

میزان الحکمه ج ۴، ص ۴۵۳، ح ۷۴۴۶

امام علی علیه‌السلام

بسندگى به كفاف

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مَنِ اقتَصَرَ على بُلْغَةِ الكَفافِ فقدِ انتَظَمَ الراحَةَ، و تَبَوَّأ خَفضَ الدَّعَةِ. ۱

امام على عليه السلام:آن كه به اندازه كفاف بسنده كرد، به آسايش دست يافت و در آرامش جاى گرفت.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 371.

کلیدواژه‌ها روزی بسندگی به کفاف

احادیث دیگر این موضوع

۲

امام زين العابدين عليه السلامـ نيز در همان دعا ـگفت: با توانگرى (بخشيدن به من) آبرويم را نگه دار و با تنگدستى حرمتم را از بين مبر كه بر اثر آن از روزى خواران تو، روزى بخواهم و از بندگان بدكردار تو عطا و بخشش طلبم و در نتيجه، به ستايش آن كه به من بخشيده و نكوهش آن كه از من دريغ كرده است گرفتار شوم. حال آن كه وراى اينها، تو مسئول بخشيدن و نبخشيدنى.

امام صادق عليه السلام:در انجيل آمده است كه عيسى عليه السلام گفت: بار خدايا! صبح يك گرده نانِ جو و شب گرده اى ديگر مرا روزى فرما و بيش از اين روزى ام مده كه دچار طغيان شوم.