حدیث دربارهكيفر ارتداد

میزان الحکمه ج ۴، ص ۴۱۸، ح ۷۳۰۵

امام علی علیه‌السلام

كيفر ارتداد

كنز العمّال:أنّ عليّا استَتابَ رجُلاً كَفَرَ بعدَ إسلامِهِ شَهرا فَأبى فَقَتَلَهُ. ۱

كنز العمّال:على عليه السلام مردى را كه مسلمان شده و سپس كافر گشته بود، يك ماه مهلت داد تا توبه كند، اما او توبه نكرد و على عليه السلام وى را كشت.

۱.كنز العمّال: 1474.

کلیدواژه‌ها برگشتن از دین کیفر ارتداد

احادیث دیگر این موضوع

۷

امام على عليه السلامـ در نامه خود به معاويه ـنوشت: گروه بسيارى از مردم را به هلاكت افكندى و با گمراهى خود آنان را فريفتى و در موج درياىِ [پليديهاى] خويش درافكندى، تاريكيها آنان را فرا گرفت و امواج شبهات از هر سو آنها را به تلاطم آورد؛ پس، از راه راست دور شدند و به قهقرا برگشتند و به راه پيشينيان خويش بازگشتند.

امام على عليه السلامـ به خوارج ـفرمود: پس، به بدترين بازگشتگاه برگرديد و راه پيشينيان [خود]را در پيش گيريد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دين خود را تغيير دهد، او را بكشيد.

امام على عليه السلام:تنها كسانى به توبه وادار مى شوند كه دينى را بپذيرند و سپس از آن برگردند، اما مرتدّى را كه مسلمان، زاده شده باشد، مى كشيم و توبه اش را نمى خواهيم.

امام على عليه السلام:كسى كه از اسلام مرتدّ شده باشد، زنش بايد از او جدا شود، گوشت حيوانى كه او ذبح كرده خورده نمى شود و سه روز مهلت داده مى شود كه توبه كند، اگر توبه نكرد و به فرمان خداوند عزّ و جلّ باز نگشت، در روز چهارم كشته مى شود.

امام على عليه السلامـ در جواب نامه كارگزارش كه از حضرت سؤال كرد: من با گروهى از مسلمانان زنديق شده و گروهى از مسيحيان زنديق شده رو به رو شده ام [تكليف چيست؟] ـنوشت: مسلمانانى را كه مسلمان به دنيا آمده اند و سپس زنديق شده اند، گردن بزن و از آنها توبه مخواه، ولى كسانى را كه مسلمان به دنيا نيامده اند [بلكه بعدا مسلمان شده و سپس از اسلام برگشته اند] به توبه وادار كن؛ اگر توبه نكردند گردن بزن. و اما مسيحيان، اعتقادات خود آنها بدتر از زندقه است.

امام زين العابدين عليه السلام:على عليه السلام زنديق شده ها را به توبه وادار مى كرد، اما از كسانى كه مسلمان به دنيا آمده [و سپس زنديق شده] بودند توبه نمى پذيرفت و مى فرمود: ما كسانى را به توبه دعوت مى كنيم كه دين ما را پذيرفته و سپس از آن برگشته اند. اما كسانى را كه مسلمان به دنيا آمده اند، به توبه كردن فرا نمى خوانيم (حكم را درباره آن جارى مى كنيم).