حدیث دربارهموجبات رحمت
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:إنَّ اللّهَ تباركَ و تعالى الحليمُ العليمُ إنّما غَضَبُهُ على مَن لم يَقبَلْ مِنهُ رِضاهُ، و إنّما يَمنَعُ مَن لَم يَقبَلْ مِنهُ عَطاهُ، و إنّما يُضِلُّ مَن لَم يَقبَلْ مِنهُ هُداهُ. كَتَبَ على نَفسِهِ الرحمَةَ، فَسَبَقَتْ قَبلَ الغَضَبِ فَتَمَّتْ صِدقا و عَدلاً. ۱
امام باقر عليه السلام:همانا خداوند تبارك و تعالى بردبار و داناست. خشمش، در حقيقت، بر كسى است كه خشنودى او را پذيرا نباشد و از كسى دريغ مى دارد كه پذيراى عطاى او نباشد و كسى را گمراه مى كند كه هدايت او را نپذيرد. خداوند رحمت را بر خود واجب كرده است؛ پس رحمتِ او بر غضبش پيشى گرفت و به راستى و عدالت به پايان رسيد.
۱.الكافي: 8/52/16.