حدیث دربارهكسانى كه قابل مهربانى و ترحّمند
عنه عليه السلام:إرحَم مَن دُونَكَ، يَرحَمْكَ مَن فَوقَكَ، و قِسْ سَهوَهُ بسَهوِكَ و مَعصِيَتَهُ لكَ بمعصِيَتِكَ لِرَبِّكَ و فَقرَهُ إلى رَحمَتِكَ بِفَقرِكَ إلى رَحمَةِ رَبِّكَ. ۱
امام على عليه السلام:به فرو دست خود رحم كن، تا فرادستت به تو رحم كند و خطاى او را با خطاى خودت بسنج و نا فرمانى اش از تو را با نافرمانى خود از پروردگارت و احتياج او به ترحّم تو را به احتياجت به رحمت و بخشايش خدايت.
۱.غرر الحكم: 2422.