حدیث دربارهعوامل خواركننده

الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام:هَلَكَ مَن لَيسَ لَهُ حكيمٌ يُرشِدُهُ، و ذَلَّ مَن لَيسَ لَهُ سَفيهٌ [سيفه] ۱ يَعضُدُهُ. ۲

امام زين العابدين عليه السلام:هر كس خردمندى نداشته باشد كه ارشادش كند، تباه شود و هر كس نابخردى (شمشيرش) ۳ نباشد كه حمايتش كند، خوار گردد.

۱.البحار و سائر المصادر التي نقلت هذه الرواية، اوردت كلمة «سفيه»، لكن نظرا لعدم صحتها، يبدو أنّها تصحيف من «سيفه». كما أتت في تأريخ دمشق، ج 22، ص 322. و إن كان هذا المصدر لم ينسب العبارة للإمام.

۲.بحار الأنوار: 78/159/10.

۳.متن بحار و ساير منابعى كه اين روايت را نقل كرده اند «سفيه» است ليكن با عنايت به نادرست بودن آن ظاهرا كلمه «سفيه» تصحيف «سيفه» است، چنان كه در تاريخ دمشق (ج 22 ص 322) چنين است، هرچند در اين مصدر، متن مذكور به امام نسبت داده نشده است.

کلیدواژه‌ها خواری عوامل خوارکننده

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى اختيار هر كارى را به مؤمن داده است، مگر اختيار خوار كردن خويشتن را.

مشكاة الأنوارـ به نقل از داوود رقى ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: مؤمن را نشايد كه خويشتن را خوار سازد. عرض شد: چگونه خود را خوار مى سازد؟ فرمود: دست به كارى مى زند كه توانش را ندارد و بدين سان خود را خوار و سرافكنده مى كند.

مشكاة الأنوارـ به نقل از مفضّل بن عمر ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: سزاوار نيست كه مؤمن خود را خوار و زبون سازد، پرسيدم: چگونه خود را خوار مى كند؟ فرمود: دست به كارى زند كه موجب عذر خواهى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مردم به دينار و درهم بخيل شوند (انفاق نكنند) و مبادله عينه عينه، آن است كه شخص كالايى را به بهاى معيّنى نقدا بخرد و سپس به بهايى بيشتر به صورت نسيه به فروشنده بفروشد يا بر عكس ـ م. كنند و دنبال گاو و گوسفند خود روند و جهاد در راه خدا را وا گذارند، خداوند آنان را به خوارى افكند و طوق ذلّت را از گردنشان برندارد مگر آن گاه كه به دين خود برگردند.

امام على عليه السلام:مردم از ترس خوارى به سوى خوارى مى شتابند.

امام على عليه السلام:طمع، يكى از دو خوارى است.

امام على عليه السلام:كسى كه از گرفتارى خود پرده بردارد، به خوارى تن داده است.

امام على عليه السلام:هر كه بجز از خدا عزّت جويد، آن عزّت او را به هلاكت افكند.