حدیث دربارهياد كننده خدا، همنشين خداست

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنّ موسى بنَ عِمرانَ عليه السلام لَمّا ناجى رَبَّهُ عزّ و جلّ قالَ: يا ربِّ، أ بَعيدٌ أنتَ مِنّي فَاُنادِيَكَ أمْ قَريبٌ فَاُناجِيَكَ؟ فأَوحَى اللّهُ جلّ جلالُهُ: أنا جَلِيسُ مَن ذَكَرَني. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:موسى بن عمران عليه السلام چون با پروردگار خويش به راز و نياز پرداخت عرض كرد: پروردگارا! آيا تو از من دورى تا آوازت دهم يا به من نزديكى تا با تو نجوا كنم؟ خداوند جلّ جلاله وحى فرمود: من همنشين كسى هستم كه مرا ياد كند.

۱.بحار الأنوار: 93/153/11.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت یاد خدا خرد +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تا وقتى به ياد خدا باشى، ايستاده يا نشسته، در بازار يا در محفل صميمى و يا هر كجا كه باشى، پيوسته در حال نماز و عبادت هستى.

امام باقر عليه السلام:مؤمن تا زمانى كه به ياد خدا باشد، ايستاده يا نشسته يا خفته؛ پيوسته در نماز است؛ خداوند متعال مى فرمايد: «آنان كه خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو خفته، ياد مى كنند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:موسى عرض كرد: پروردگارا! آيا تو نزديكى تا با تو نجوا كنم؟ يا دورى كه آوازت دهم؟ زيرا صدايت را حس مى كنم اما تو را نمى بينم، تو كجايى؟ خداوند فرمود: من پشت سر تو و رو به روى تو و طرف راست و چپ تو هستم. اى موسى! من همنشين بنده خود هستم، آن گاه كه مرا ياد مى كند و با او هستم، هرگاه كه مرا مى خواند.