حدیث دربارهنهى از تعلّل در پرداخت بدهى
عنه صلى الله عليه و آله:الدَّينُ على ثلاثةِ وُجُوهٍ: رَجُلٌ إذا كانَ لَهُ فَأنظَرَ و إذا كانَ علَيهِ أعطى و لَم يُماطِلْ فذلكَ لَهُ و لا علَيهِ، و رجلٌ إذا كانَ لَهُ استَوفى و إن كانَ علَيهِ أوفى فذلكَ لا لَهُ و لا علَيهِ، و رجلٌ إذا كانَ لَهُ استَوفى و إذا كانَ علَيهِ مَطَلَ فذلك علَيـهِ و لا لَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدهى سه گونه است: كسى كه هرگاه طلبكار باشد مهلت مى دهد و چون بدهكار باشد [به موقع]مى پردازد و تعلّل نمى ورزد؛ چنين كسى سود مى برد و زيان نمى كند، و كسى كه اگر طلبكار باشد، به موقع مى گيرد و اگر بدهكار باشد، نيز به موقع مى پردازد؛ چنين كسى نه سودى مى برد و نه زيانى مى كند، و كسى كه اگر طلبكار باشد به موقع پس مى گيرد و اگر بدهكار باشد در پرداخت آن تأخير و تعلّل مى ورزد، چنين كسى زيان مى كند و سودى نمى برد.
۱.الخصال: 90/29.