حدیث دربارهخوارى و بى ارزشى دنيا نزد خدا
عنه عليه السلام:ما لَها عندَ اللّهِ عزّ و جلّ قَدرٌ و لا وَزنٌ، و لا خَلَقَ فيما بَلَغَنا خَلْقاً أبغَضَ إلَيهِ مِنها، و لا نَظَرَ إلَيها مُذ خَلَقَها. و لقد عُرِضَت على نبيِّنا صلى الله عليه و آله بمَفاتيحِها و خَزائنِها لا يَنقُصُهُ ذلكَ مِن حَظِّهِ مِنَ الآخِرَةِ، فَأبَى أن يَقبَلَها لِعِلمِهِ أنَّ اللّهَ عزّ و جلّ أبغَضَ شيئاً فَأبغَضَهُ، و صَغَّرَ شيئاً فَصَغَّرَهُ. ۱
امام على عليه السلام:دنيا نزد خداوند عزّ و جلّ هيچ قدر و ارزشى ندارد و در ميان آفريدگانش كه ما خبرداريم، هيچ آفريده اى نيافريده است كه در نظرش منفورتر از دنيا باشد و از زمانى كه دنيا را آفريده، به آن نگاه (التفات) نكرده است. دنيا با كليدها و خزانه هايش به پيامبر صلى الله عليه و آله ما پيشنهاد شد، بى آن كه در مقابل آن نصيبى از آخرتش كم شود، اما آن حضرت از پذيرفتن آن سر باز زد؛ زيرا مى دانست كه خداوند عزّ و جلّ چيزى (دنيا) را دشمن مى دارد؛ پس او نيز دشمنش داشت و چيزى (دنيا) را خُرد مى شمارد او نيز آن را خرد شمرد.
۱.بحار الأنوار: 73/110/109.