حدیث دربارهبر حذر داشتن از دنيا

عنه عليه السلام:اُحَذِّرُكُمُ الدنيا و الاغتِرارَ بها، فكأنْ قد زالَتْ عن قليلٍ عَنكُم كما زالَتْ عَمَّن كانَ قَبلَكُم، فاجعَلُوا اجتِهادَكُم فيها التَّزوُّدَ مِن يَومِها القَصيرِ ليَومِ الآخِرَةِ الطّويلِ. ۱

امام على عليه السلام:شما را از دنيا و فريفته شدن به آن برحذر مى دارم؛ زيرا دنيا به زودى از شما گرفته و جدا خواهد شد، همچنان كه از پيشينيان شما جدا شد. پس، كوشش خود را در دنيا مصروف اين داريد كه از چند روزه كوتاه آن براى روز طولانى آخرت توشه برگيريد.

۱.تنبيه الخواطر: 2/150.

کلیدواژه‌ها دنیا بر حذر داشتن از دنیا

احادیث دیگر این موضوع

امام باقر عليه السلام:آيا دنيا جز همانند ستورى است كه خواب مى بينى سوارش شده اى و چون بيدار مى شوى خود را در بستر مى بينى؟! نه بر ستورى سوارى و نه افسارش را گرفته اى. يا همانند جامه اى است كه [در عالم خواب] مى پوشى، يا چون دخترى كه [خواب مى بينى] با او نزديكى مى كنى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از دنيا حذر كنيد كه دنيا افسونگرتر از هاروت و ماروت است. هاروت و ماروت، دو فرشته بودند كه به بابل نازل شده بودند و در برابر جادوگران و ابطال جادوى آنان سحر آموزش مى دادند.

امام على عليه السلام:شما را از دنيا برحذر مى دارم، كه دنيا جاى شادمانى نيست. دنيا با چيزهاى فريبنده خود را آراسته است و زرق و برق آن، كسى را كه بدان بنگرد، مى فريبد.

امام على عليه السلام:شما را از دنيا برحذر مى دارم؛ زيرا آن شيرين و با طراوت است و خواهشهاى نفسانى آن را فرا گرفته است.

امام على عليه السلام:شما را از دنيا پرهيز مى دهم؛ زيرا دنيا منزلى است كه بايد از آن كوچ كرد و سراى ماندن نيست.

امام على عليه السلام:شما را از دنيا برحذر مى دارم؛ زيرا دنيا سراى كوچيدن و جايگاه كدورت و سختى است. ساكنِ آن، بار سفر برمى بندد و مقيمش از آن جدا مى شود.

امام على عليه السلام:شما را از دنيا پرهيز مى دهم؛ زيرا كه بسيار فريبنده است ـ و زمانى هم كه دنيا پرستان به آرزوى خود برسند ـ دنيا از اين توصيف خداوند عزّ و جلّ فراتر نيست كه «براى آنان زندگى دنيا را مثل بزن كه مانند آبى است كه آن را از آسمان فرو فرستاديم سپس گياه زمين با آن درآميخت و [چنان] خشك گرديد كه بادها پراكنده اش كردند، و خداست كه همواره بر هر چيزى تواناست».

امام على عليه السلام:از دنيا بپرهيزيد، كه حلال آن حساب دارد و حرام آن كيفر؛ آغازش رنج است و پايانش نابودى.