حدیث دربارهآداب دعا كردن
بحار الأنوار عن ربيعةِ بنِ كعبٍ:قالَ لي ذاتَ يومٍ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: يا ربيعةُ، خَدَمْتَني سَبعَ سِنِينَ أ فلا تَسألُني حاجةً؟ فقلتُ: يا رسولَ اللّهِ أمهِلني حتّى اُفَكِّرَ، فلمّا أصْبحتُ و دخلتُ عليه قال لي: يا رَبيعَةُ هاتِ حاجَتَكَ، فَقُلتُ: تَسألُ اللّهَ أن يُدخِلَني مَعَكَ الجَنَّةَ، فَقالَ لي: مَن عَلَّمَكَ هذا؟ فَقُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ ما عَلَّمَني أحَدٌ، لكِنّي فَكَّرتُ في نَفْسي و قلتُ: إن سَألتُهُ مالاً كانَ إلى نَفادٍ، و إن سألتُهُ عُمُرا طويلاً و أولادا كانَ عاقِبَتُهُم الموتَ. قال ربيعةُ: فَنَكَسَ رأسَهُ ساعةً، ثمّ قال: أفعَلُ ذلكَ، فَأعِنّي بكَثرَةِ السُّجودِ. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از ربيعة بن كعب ـ: روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود: اى ربيعه! هفت سال به من خدمت كردى، آيا از من حاجتى نمى خواهى؟ من عرض كردم: اى رسول خدا! مرا فرصتى ده تا بينديشم. صبح روز بعد كه خدمت پيامبر رسيدم، فرمود: اى ربيعه! حاجتت را بگو. عرض كردم: از خداوند بخواه كه مرا با تو به بهشت برد. حضرت فرمود: چه كسى اين را به تو ياد داد؟ عرض كردم: اى رسول خدا! هيچ كس به من ياد نداد، بلكه با خودم انديشيدم و گفتم: اگر از ايشان ثروت بخواهم، عاقبتش نابودى است و اگر عمر طولانى و اولاد بخواهم، عاقبت همه آنان مرگ است. آن حضرت لحظاتى سرش را پايين انداخت و سپس فرمود: اين كار را مى كنم. تو نيز با سجده زياد، مرا [در برآورده شدن اين خواهش از خدا] يارى رسان.
۱.بحار الأنوار: 93/326/10.