حدیث دربارهآداب دعا كردن
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ يَقولُ:. وَ لَو أنَّ قُلوبَ عِبادِي اجتَمَعَتْ عَلى قَلبِ أسعَدِ عَبدٍ لي ما زَادَ ذلِكَ إلاّ مِثلَ إبْرَةٍ جاءَ بِها عَبدٌ مِن عِبادِي فَغَمَسَها في بَحرٍ، و ذلِكَ أنَّ عَطائي كَلامٌ، و عُدَّتي كَلامٌ، و إنّما أقولُ لِلشَّيءِ: كُنْ، فَيَكونُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد:. اگر دلهاى [همه] بندگانم آرزويى همچون آرزوى دل خوش بخت ترين بنده مرا بكنند [و من آرزوى آنان را برآورم]اين آرزوها همچون سوزنى است كه بنده اى از بندگان من، آن را در آب دريا فرو برد؛ زيرا عطاى من با يك كلام است و ابزار من نيز يك كلام و آن به اين است كه من به چيزى بگويم: «هست شو» هست مى شود (به محض اين كه هستى يافتنِ چيزى را اراده كنم هستى مى يابد).
۱.الأمالي للطوسي: 675/1424.