حدیث دربارهموانع اجابت دعا

الإمامُ الباقرُ عليه السلام:إنَّ العبدَ يسألُ اللّهَ الحاجةَ فيكونُ من شَأنِهِ قضاؤها إلى أجلٍ قريبٍ أو إلى وقتٍ بَطيءٍ، فيُذنِبُ العبدُ ذنبا فيقولُ اللّهُ تَبارَكَ وَ تَعالى للمَلَكِ: لا تَقضِ حاجَتَهُ و احرِمْهُ إيَّاها، فإنَّهُ تَعَرَّضَ لِسَخَطي و استَوجَبَ الحِرمانَ مِنّي. ۱

امام باقر عليه السلام:[گاه] بنده حاجتى را از خداوند مى خواهد و از شأن خداست كه آن را در آينده اى نزديك يا با تأخير برآورده سازد؛ اما بنده بعدا مرتكب گناهى مى شود. پس، خداوند تبارك و تعالى به فرشته مى گويد: حاجت او را بر مياور و او را از آن محروم گردان؛ زيرا او خود را در معرض خشم من نهاد و مستوجب محروميت از سوى من شد.

۱.بحار الأنوار: 73/329/11.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ به عيسى بن مريم عليه السلام وحى فرمود: به اشراف بنى اسرائيل بگو:. من دعاى هيچ يك از شما و هيچ يك از كسانى را كه مظلمه اى به گردن دارند اجابت نمى كنم.

امام صادق عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: سوگند به عزّت و جلالم كه نفرين ستمديده اى را در حقّ ستم كننده بدو اجابت نمى كنم اگر خود نسبت به ديگرى چنان ستمى را روا داشته است.

امام صادق عليه السلام:هر گاه مردى ستم بيند و به نفرين ستمگرِ خود پردازد، خداوند عزّ و جلّ فرمايد: كس ديگرى هم هست كه مى گويد تو به او ستم كرده اى و تو را نفرين مى كند؛ اگر مى خواهى نفرين هر دوى شما را مستجاب كنم، و اگر مى خواهى به تأخير اندازم، تا مشمول عفوم شويد.

بحار الأنوار:از جمله اندرزهاى خداوند متعال به عيسى عليه السلام است كه: اى عيسى! به ستمگران بنى اسرائيل بگو: در حالى كه زير پاهاى شما حرام قرار دارد و در خانه هايتان بت، مرا مخوانيد؛ زيرا من سوگند خورده ام كه هر كس مرا بخواند پاسخش را بدهم، و پاسخ من به آنان، تا زمانى كه [از محفل دعا] پراكنده شوند، نفرين كردن بر ايشان است.

امام على عليه السلام:كرم خداى سبحان حكمتش را نقض نمى كند؛ از اين روست كه هر دعايى مستجاب نمى شود. ابن سينا مى نويسد: علت اجابت دعا تلاقى و توافق اسباب و علل است با هم، بنا به حكمتى الهى، به اين معنا كه دعاى كسى كه درباره چيزى دعا مى كند و سبب تحقق آن چيز از سوى آفريدگار با هم تلاقى مى كنند. بنا بر اين، اگر سؤال شود: آيا ممكن است آن چيز بدون دعا و توافق و سازگارى اش با دعا تحقق پيدا كند؟ مى گوييم: خير؛ زيرا آن دو علت، يكى است و آن، آفريدگارى است كه سبب هستى يافتن آن چيز را دعا قرار داده است. همچنان كه سبب سالم شدن بيمار را خوردن دارو قرار داده است و تا بيمار دارو مصرف نكند، بهبود نمى يابد، دعا نيز اين گونه است. چيزى كه براى تحقق يافتنش دعا مى كنيم، بنا به حكمتى، بر حسب قضا و قدر الهى با علت وجودى آن چيز تلاقى مى كند. پس، دعا كردن لازم است و انتظار اجابت دعا نيز ضرورى است.