حدیث دربارهدعا

الكافي عن زرارة عن أبي جعفر عليه السلام:إنَّ اللّهَ عزّ و جلّ يَقولُ: «إنّ الَّذينَ يَستَكبِرونَ عَن عِبادَتي سَيَدخُلونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ» قالَ: هُوَ الدُّعاءُ، وَ أفضَلُ العِبادَةِ الدُّعاءُ. قُلتُ: «إنّ إبراهيمَ لَأَوَّاهٌ حَليمٌ» ۱؟ قال: الأوَّاهُ هُوَ الدَّعّاءُ. ۲
الكافىـ به نقل از زراره ـاز امام باقر عليه السلام: خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: «آنان كه از عبادت من كبر مى ورزند، زودا كه با خوارى به جهنّم درآيند». حضرت فرمود: منظور از عبادت، دعاست؛ دعا برترين عبادت است. عرض كردم: مقصود از «اوّاه» در آيه «همانا ابراهيم اوّاه و بردبار بود» چيست؟ حضرت فرمود: اوّاه، يعنى كسى كه بسيار دعا كند.
۱.التوبة: 114.
۲.الكافي: 2/466/1.

احادیث دیگر این موضوع

۸