حدیث دربارهدعا

الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ فـي وَصِيَّتِـهِ لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلام ـ: اِعلَمْ أنَّ الَّذي بِيَدِهِ خَزائنُ مَلَكُوتِ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ قَد أذِنَ لِدُعائكَ، و تَكَفَّلَ لإِجابَتِكَ، وَ أمَرَكَ أن تَسألَهُ لِيُعطِيَكَ، وَ هُوَ رَحيمٌ كَريمٌ، لَم يَجعَلْ بَينَكَ وَ بَينَهُ مَن يَحجُبُكَ عَنهُ، وَ لَم يُلْجِئْكَ إلى مَن يَشفَعُ لَكَ إلَيهِ. ثُمَّ جَعَلَ في يَدِكَ مَفاتيحَ خَزائنِهِ بِما أذِنَ فيهِ مِن مَسألَتِهِ، فَمَتى شِئتَ استَفتَحتَ بِالدُّعاءِ أبوابَ خَزائنِهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در وصيّت به فرزند خود حسن عليه السلام ـفرمود: بدان كه آن كسى كه ملكوت و خزاين دنيا و آخرت در دست اوست به تو اجازه داده است تا او را بخوانى و اجابت دعاى تو را ضمانت كرده و به تو فرمان داده است كه از او بخواهى تا به تو عطا كند و او مهربان و بخشنده است. ميان تو و خودش حجابى ننهاده و تو را به آوردن واسطه و ميانجى وادار نكرده است. سپس كليدهاى خزائن و گنجينه هايش را كه همان دعا كردن و خواستن از اوست، در اختيار تو نهاده است؛ پس هر گاه تو بخواهى، با دعا كردن درهاى گنجينه هاى او را مى گشايى.
۱.بحار الأنوار: 77/204/1.

احادیث دیگر این موضوع

۸