حدیث دربارهفرجام كسى كه با مدارا اصلاح نشود
عنه عليه السلامـ مِن كَلامٍ لَهُ في سُحْرَةِ اليَومِ الّذي ضُرِبَ فِيهِ ـ: مَلَكَتْني عَيْني و أنا جالِسٌ، فَسَنَحَ لي رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَقُلتُ: يا رسولَ اللّهِ، ما ذا لَقِيتَ مِن اُمَّتِكَ مِن الأوَدِ و اللَّدَدِ؟ فَقالَ: اُدْعُ عَلَيهِم، فَقُلتُ: أبدَلَنِي اللّهُ بِهِم خَيرا مِنهُم، و أبدَلَهُم بي شَرّاً لَهُم مِنّي. ۱
امام على عليه السلامـ در سخنان خويش در سحرگاه روزى كه ضربت خورد ـفرمود: نشسته بودم كه خواب چشمانم را رُبود و در اين هنگام پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر من آشكار گشت. عرض كردم: اى رسول خدا! از امّت تو چه كژيها و دشمنيها كه نديدم؟ فرمود: نفرينشان كن. من گفتم: خداوند به جاى آنها، بهترين افراد را به من دهاد و به جاى من بدترين كس را بر آنان مسلّط كناد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 70.