حدیث دربارهعوامل رسيدن به خير دنيا و آخرت

میزان الحکمه ج ۳، ص ۵۵۱، ح ۵۵۷۶

امام علی علیه‌السلام

عوامل رسيدن به خير دنيا و آخرت

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:جُمِعَ خَيرُ الدُّنيا و الآخِرَةِ في كِتْمانِ السِّرِّ و مُصادَقَةِ الأخْيارِ. ۱

امام على عليه السلام:خوبى دنيا و آخرت در راز دارى و دوستى با نيكوكاران گرد آمده است.

۱.بحار الأنوار: 74/178/17.

کلیدواژه‌ها خوبی عوامل رسیدن به خیر دنیا و آخرت

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام صادق عليه السلام:تمام بدى در خانه اى نهاده شده و دنيا دوستى كليد آن گشته است، و همه خوبى در خانه اى قرار داده شده و كليد آن، دل بر كندن از دنيا قرار داده شده است.

قضاء حقوق المؤمنين:امام صادق عليه السلام فرمود: چه مى شود اگر هر يك از شما با اندك كارى، به همه خوبيها دست يابد؟! راوى مى گويد: عرض كردم: فدايت شوم، با چه كارى؟ فرمود: با شاد كردن شيعيان مؤمن ما، ما را شاد كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار چيز است كه به هر كس داده شود خير دنيا و آخرت به او داده شده است: بدن شكيبا، زبان گويا به ذكر خدا، دل سپاسگزار، و همسر شايسته.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به هر كس در دنيا چهار خصلت داده شود، خير دنيا و آخرت به او داده شده و بهره خويش را از دنيا و آخرت برگرفته است: پرهيزگارى، كه او را از حرامهاى خدا باز دارد، و خوش خويى، كه با آن در ميان مردم زندگى كند، و بردبارى، كه با آن جهالت نادان را از خود دور سازد، و همسر شايسته، كه در كار دنيا و آخرت او را يارى رساند.

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: آيا به شما خبر ندهم كه خير دنيا و آخرت در چيست و هرگاه افسرده و غمگين شديد و خدا را خوانديد او غمتان را بزدايد؟! عرض كردند: چرا، اى پيامبر خدا. فرمود: بگوييد: «لا إلهَ إلاّ اللّهُ، ربُّنا لا نشرك به شيئا (معبودى جز خدا نيست. او پروردگار ماست و چيزى را شريك او نمى دانيم)». و سپس آنچه مى خواهيد از خدا بطلبيد.

كنز العمالـ به نقل از أنس ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر كه را خداوند چهار خصلت دهد، خير دنيا و آخرت را به او داده است. عرض شد: اى پيامبر خدا! آن چهار خصلت كدام است؟ فرمود: دلى سپاسگزار، زبانى گويا به ذكر خدا، خانه اى متوسط، و همسرى شايسته.

امام على عليه السلام:سه چيز است كه هر كس داشته باشد خير دنيا و آخرت روزيش شده است. آن سه چيز عبارتند از: راضى بودن به قضاى الهى، صبر كردن بر بلا و گرفتارى، و شكر كردن در هنگام آسايش و رفاه.

امام على عليه السلام:خداى سبحان چيزى از خير دنيا و آخرت را به بنده اى نداد مگر به سبب خوش خويى و نيت پاك او.