حدیث دربارهمعناى جماعت و جدايى

میزان الحکمه ج ۳، ص ۳۹۵، ح ۵۰۷۵

امام علی علیه‌السلام

معناى جماعت و جدايى

عنه عليه السلام:اجْتَمَعَ القَومُ على الفُرقَةِ، و افْتَرَقوا على الجَماعَةِ، كأنَّهُم أئمَّةُ الكِتابِ و لَيس الكِتابُ إمامَهُم. ۱

امام على عليه السلام:آن مردم بر جدايى همداستان شدند و از جماعت جدا گشتند، گويى آنان پيشواى قرآنند، نه قرآن پيشواى آنان.

۱.. نهج البلاغة: الخطبة 147.

کلیدواژه‌ها اختلاف معنای جماعت و جدایی فساد آنچه توده مردم را فاسد می کند

احادیث دیگر این موضوع

۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به اين پرسش كه جماعت امّتت كيست؟ ـفرمود: كسانى كه بر حقّ باشند، هر چند از ده نفر فراتر نروند.

امام على عليه السلام:جماعت، همان پيروان حقّند، گر چه تعدادشان اندك باشد و جدايى، همان باطل گرايانند، هرچند شمارشان فراوان باشد.

امام على عليه السلام:امّا اهل جماعت، منم و كسانى كه پيروان من هستند، هرچند پيروانم اندك باشند و اين حقّ، به دستور خدا و پيامبر او مى باشد. اما اهل تفرقه، مخالفان من و مخالفان پيروان من هستند، هرچند فراوان باشند.

امام صادق عليه السلام:از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درباره جماعت امّتش سؤال شد، فرمود: جماعت امت من، حق گرايانند؛ هرچند اندك باشند.