حدیث دربارهپيامدهاى اختلاف

عنه عليه السلام:لِيَرْدَعْكُمُ الإسلامُ و وَقارُهُ عنِ التَّباغي و التَّهاذي، و لتَجْتَمِعْ كَلِمَتُكُم، و الْزَموا دِينَ اللّهِ الّذي لا يَقْبَلُ مِن أحَدٍ غَيْرَهُ، و كَلِمَةَ الإخْلاصِ الّتي هِي قِوامُ الدِّينِ. ۱

امام على عليه السلام:بايد كه اسلام و متانت آن، شما را از تعدّى و پريشان گويى نسبت به يكديگر باز دارد و يك سخن و متّحد شويد. به دين خدا، كه هيچ دينى جز آن از كسى پذيرفته نمى شود، و به كلمه اخلاص (توحيد) كه جانمايه دين است، چنگ زنيد.

۱.شرح نهج البلاغة: 4/45.

کلیدواژه‌ها اختلاف فساد آنچه توده مردم را فاسد می کند پیامدهای اختلاف

احادیث دیگر این موضوع

امام حسن عليه السلام:هرگز گروهى در كارى يكدست و متّحد نشدند، مگر آن كه كارشان استحكام يافت و پيوندشان استوار گشت. پس، شما نيز در نبرد با دشمنتان، معاويه و سپاهش، گرد هم آييد و از يارى يكديگر دست نكشيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ امتى پس از پيامبر خود گرفتار اختلاف نشد مگر آن كه باطل گرايان آن بر حقّ خواهانش پيروز گشتند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با هم اختلاف نكنيد؛ كه پيشينيان شما دچار اختلاف شدند و نابود گشتند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با يكديگر ناسازگارى مكنيد كه دلهايتان ناسازگار و پراكنده مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نزد من، يكپارچه رفتيد و پراكنده برگشتيد؟! پيشينيان شما را، همين تفرقه نابود كرد.

امام على عليه السلام:از بلاهايى كه به سبب اعمال زشت و نكوهيده بر سر ملتهاى پيش از شما آمد بپرهيزيد، و احوال خوب و بدشان را به ياد آريد و خود را از همانند شدن به آنان باز داريد. پس اگر در احوال نيك و بد آنان انديشه كرديد همان كارى را عهده دار شويد كه عزيزشان گرداند و دشمنانشان را از سرشان راند و زمان عافيت آنان را به درازا كشاند و نعمت و فراوانى به سراغشان آمد و نيكوكارى و بزرگوارى باعث پيوندشان گرديد و آن، از تفرقه و پراكندگى اجتناب ورزيدن و به يكديگر مهربانى كردن و همديگر را به اين كار تشويق نمودن است. و از كارهايى كه پشت آنان را شكست و قدرت آنان را از بين برد، دورى كنيد؛ كارهايى چون كينه توزى دلها و دشمنى سينه ها و بريدن از يكديگر و دست شستن از يارى هم. و در احوال مؤمنان پيش از خود نيز بينديشيد. و بنگريد كه آنان چگونه بودند، آن گاه كه جمعيتها فراهم بودند و خواسته ها يكى و دلها يكسان و دستها يار هم بودند و شمشيرها به كمك يكديگر مى آمدند و بينشها ژرف و اراده ها يكى بودند. آيا آنان مهتران سراسر زمين نبودند و بر گرده جهانيان، تسلّط نداشتند؟ نيز به فرجام كار آنها بنگريد آن گاه كه در ميانشان جدايى افتاد و رشته الفت از هم گسست و سخنها و دلهايشان از هم گونه گون گشت و جدا شدند و به حزب ها و دسته هاى گوناگون تقسيم گشتند. در اين هنگام خداوند جامه كرامت را از تن آنان برون آورد و نعمتهاى فراوانش را از ايشان گرفت و داستان سرگذشت آنها در ميان شما ماند تا درس عبرتى براى عبرت آموزان باشد.

امام على عليه السلام:به خدا سوگند ياد مى كنم كه هيچ امتى پس از پيامبر خود دچار اختلاف نشد، جز آن كه باطل گرايانِ آن امّت بر حقّ خواهانش چيره گشتند، مگر آن جا كه خدا نخواست.

امام على عليه السلام:از چند رنگى و اختلاف در دين خدا بپرهيزيد؛ زيرا يكپارچگى در آنچه حقّ است ـ ولى شما آن را ناخوش مى داريد ـ از پراكندگى در آنچه باطل است ـ اما خوشايند شما مى باشد ـ بهتر است. خداوند سبحان به هيچ يك از گذشتگان و باقى ماندگان، بر اثر تفرقه و جدايى، خير و خوبى عطا نكرده است.