حدیث دربارهزيانكارترين ها
عنه عليه السلامـ في كتابهِ إلى مصقلةَ عاملِهِ على أرْدَشيرَ خرّةَ ـ: بَلغَني عنكَ أمرٌ إنْ كُنتَ فَعَلْتَهُ فَقد أسْخَطتَ إلهَكَ، و عَصَيتَ إمامَكَ؛ أنّكَ تَقْسِمُ فَيْءَ المسلِمينَ الّذي حازَتْهُ رِماحُهُم و خُيولُهُم، و اُريقَتْ علَيهِ دِماؤهُم، فيمَنِ اعْتامَكَ مِن أعْرابِ قَومِكَ. لا تُصْلِحْ دُنياكَ بمَحْقِ دِينِكَ، فتَكونَ مِن الأخْسَرينَ أعْمالاً. ۱
امام على عليه السلامـ در نامه خود به مصقله، كارگزار خود در اردشير خُرّه ـنوشت: درباره تو گزارشى به من رسيده است، كه اگر براستى آن گونه عمل كرده باشى، خدايت را به خشم آورده اى و امام خود را نافرمانى كرده اى؛ تو غنيمت مسلمانان را كه نيزه ها و اسبهاى آنان [در به دست آمدن آن]فراهم آمده و خونشان براى آن ريخته شده است، ميان عربهاى خويشاوند خود، كه تو را برگزيده اند تقسيم كرده اى. دنياى خويش را با نابود كردن دينت آباد مگردان، كه در اين صورت از زيانكارترين مردمان خواهى بود.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 43.