حدیث دربارهاندوه پسنديده

میزان الحکمه ج ۳، ص ۷۳، ح ۳۹۷۳

امام علی علیه‌السلام

اندوه پسنديده

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:كَم مِن حَزينٍ وَفَدَ بِه حُزنُهُ على سُرورِ الأبَدِ! ۱

امام على عليه السلام:بسا اندوهگينى كه اندوهش او را به شادمانى هميشگى كشاند.

۱.. غرر الحكم: 6964.

کلیدواژه‌ها اندوه اندوه پسندیده

احادیث دیگر این موضوع

۸

بحار الأنوار:روايت شده است كه از امام كاظم عليه السلام سؤال شد: فردى غمگين مى شود بى آن كه علت اندوه خود را بداند؟ فرمود: اگر اندوهى به او رسد بداند كه برادرش غمى دارد. همچنين است اگر بى دليل شاد شود. پس، در اداى حقوق برادران از خدا مدد مى جوييم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عزّ و جلّ با چيزى همانند اندوه طولانى عبادت نشده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به اين پرسش كه: خدا كجاست؟ ـفرمود: نزد شكسته دلان.

امام على عليه السلام:هر كه در دنيا بر نفس خويش اندوه بسيار خورد، خداوند در روز قيامت او را شادمان گرداند و در سراى ماندگارى جايش دهد.

امام على عليه السلام:هيچ كس سرمه اى چون سرمه اندوه به چشم نكشيد.

كنز الفوائد:روايت شده است كه خداوند متعال مى فرمايد: اى آدميزاد! هر روز، روزى تو مى رسد و تو باز غم به دل راه مى دهى؟ و از عمرت كاسته مى گردد، اما اندوهى به خود راه نمى دهى؟ چندان مى جويى كه تو را به طغيان وا مى دارد، در حالى كه آنچه دارى، كفايتت مى كند؟!

بحار الأنوار:داوود عليه السلام عرض كرد: الهى! فرمانم دادى كه صورت و بدن و پاهايم را با آب بشويم، دلم را با چه بشويم؟ فرمود: با غمها و اندوهها.

امام زين العابدين عليه السلام:خداوند دلهاى حزين را دوست دارد.