حدیث دربارهبلا براى دوستان است!

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ لأبي ذَرٍّ ـ: إنْ كنتَ تُحِبُّنا فأعِدَّ للفَقرِ تِجْفافا، فإنَّ الفَقرَ أسْرَعُ إلى مَن يُحِبُّنا مِن السَّيلِ مِن أعلى الأكَمَةِ إلى أسْفَلِها. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابوذر ـفرمود: اگر ما را دوست دارى، پس براى رو در رو شدن با فقر رو پوشى فراهم آر؛ زيرا فقر به سوى دوستداران ما شتابنده تر مى آيد، تا شتاب سيلاب از فراز تپّه به پايين آن.

۱.كنز العمّال: ح 16646، مشكاة الأنوار: 161/410 نحوه.

کلیدواژه‌ها محبت دوست داشتن پیامبرصلی الله علیه وآله و خاندان اوعلیهم السلام بلا برای دوستان است

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:هر كه ما خاندان را دوست دارد، بايد براى [رو در رويى با] فقر تن پوشى [محافظ] ـ يا فرمود: ـ بَرگستوانى آماده سازد.

امام على عليه السلام:اگر كوهى مرا دوست بدارد درهم فرو ريزد.

امام باقر عليه السلامـ وقتى مردى نزد ايشان آمد و عرض كرد: به خدا سوگند من شما خاندان را دوست دارم ـفرمود: پس، جامه بلا بر تن كن؛ زيرا سوگند به خدا كه بلا به سوى ما و پيروان ما شتابنده تر مى آيد تا حركت سيلاب در درّه. بلا از ما آغاز مى شود و سپس به شما مى رسد؛ و آسايش نيز از ما آغاز مى شود و سپس به شما مى رسد.

بحار الأنوارـ به نقل از سعد بن طريف ـ: در خدمت امام باقر عليه السلام بودم كه جميل ازرق وارد شد. آنان از بلاها و گرفتاريهاى شيعه سخن به ميان آوردند. امام باقر عليه السلام فرمود: عدّه اى نزد على بن الحسين عليهما السلام و عبد اللّه بن عباس آمدند و همين حرفهايى را كه شما زديد، به آنها گفتند. آن دو خدمت حسين بن على عليهما السلام آمدند و گفته هاى آنان را به عرض رساندند؛ حسين عليه السلام فرمود: به خدا سوگند كه بلا و فقر و كشتار به سوى دوستداران ما شتابنده تر است از تاخت اسبان تاتارى و از سرازير شدن سيلاب به صَمَر آن. عرض كردم: صَمَر چيست؟ فرمود: سيل گاه، و اگر چنين نبوديد، هر آينه ما شما را از خود نمى شمرديم.

امام صادق عليه السلامـ در وصف دوستداران اهل بيت عليهم السلام ـفرمود: و گروهى هستند كه در آشكار و نهان ما را دوست دارند، اينان طراز برترند، از آبى شيرين و گوارا نوشيده اند و تأويل و تفسير قرآن را مى دانند و از فصل الخطاب و علّت اسباب آگاهند؛ اينان همه طراز اولند و فقر و ندارى و انواع بلا، شتابانتر از دويدن اسب به سويشان بشتابد و سختى و تنگدستى، آنان را فرا گيرد و دچار تزلزل شوند و به فتنه در افتند و يكى زخم بردارد و ديگرى سرش بريده شود، و [اينان]در هر شهر دور دستى، پراكنده باشند.