حدیث دربارهبهترين چيز در بهشت

إرشاد القلوب:في حديثِ المعراج: يا أحمدُ، إنَّ في الجنّةِ قَصْرا. فيها الخَواصُّ، أنْظُرُ إلَيهِم كُلَّ يَومٍ سَبعينَ مَرّةً فاُكَلِّمُهُم. و إذا تَلَذّذَ أهْلُ الجَنّةِ بالطَّعامِ و الشَّرابِ تَلَذّذوا اُولئكَ بذِكْري و كَلامي و حَديثي. قالَ: يا ربِّ، ما عَلامةُ اُولئكَ؟ قالَ: مَسْجونونَ، قَد سَجَنوا ألسِنَتهُم مِن فُضولِ الكَلام، و بُطونَهُم مِن فُضولِ الطَّعامِ. ۱

إرشاد القلوب:در حديث معراج آمده است: [خداوند فرمود:]اى احمد! همانا در بهشت كاخى است. ويژه خواص: روزى هفتاد بار آن ها را مى نگرم و با ايشان سخن مى گويم. آن گاه كه بهشتيان از خوراك و شراب لذّت مى برند، آنان از ياد و سخن و گفته من لذّت مى برند. پيامبر پرسيد: پروردگارا! نشانه آنها چيست؟ فرمود: آنان بازداشتى اند: زبانهاى خود را از زياده گويى و شكمهايشان را از زياده خوارى بازداشته اند.

۱.إرشاد القلوب: 200.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت بهترین چیز در بهشت

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:بهترين و لذّت بخش ترين چيز در بهشت، همانا دوست داشتن خدا و دوست داشتن به خاطر خدا و ستايش خداست. خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «و آخرين سخن آنها اين است كه ستايش، از آنِ خداست كه پروردگار جهانيان است». اين از آن روست كه وقتى نعمتهاى بهشت را مى بينند، محبّت در دلهايشان شور مى انگيزد و ندا در مى دهند: ستايش خداى را كه پروردگار جهانيان است.

بحار الأنوار:امام زين العابدين عليه السلام فرمود: آن گاه كه بهشتيان وارد بهشت مى شوند و دوستِ خدا به باغها و خانه هايش درمى آيد. خداى جبّار بر آنان مشرف مى شود و مى گويد:. آيا به شما بگويم بهتر از آنچه اينك داريد، چيست؟ عرض مى كنند: پروردگارا! چه چيز بهتر از اين وضعى است كه ما داريم؟. پس خداوند تبارك و تعالى به آنها مى فرمايد: خشنودى من از شما و محبّت من به شما، بهتر و بالاتر از اين است كه داريد. سپس امام عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمود: «و خشنودى خدا برتر است، اين همان رستگارى بزرگ است».

امام صادق عليه السلامـ در توصيف مؤمنان در بهشت ـفرمود: خداوند را در هر روز جمعه بر بندگان مؤمن خود كرامت و بخششى است. هرگاه گرد هم آيند، پروردگار تبارك و تعالى برايشان جلوه مى كند و چون به [جلوه] او بنگرند، به سجده درمى افتند.

امام صادق عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى مى فرمايد: اى بندگان راستين من! در دنيا از نعمت عبادت من برخوردار شويد؛ زيرا در آخرت، به وسيله آن از نعمت برخوردار مى شويد.