حدیث دربارهكسانى كه بهشت برايشان واجب است
بحار الأنوارـ في حديثِ المِعراج ـ: يا أحمدُ، و عِزَّتي و جَلالي ما مِن عَبدٍ مؤمنٍ ضَمِنَ لي بأربعِ خِصالٍ إلاّ أدخَلْتُهُ الجَنّةَ: يَطوي لسانَهُ فلا يَفْتَحُهُ إلاّ بما يَعْنِيهِ، و يَحْفَظُ قلبَهُ مِن الوَسواسِ، و يَحْفَظُ عِلْمي و نَظَري إلَيهِ، و تَكونُ قُرّةُ عَينهِ الجُوعَ. ۱
بحار الأنوار:در حديث معراج آمده است: اى احمد! به عزّت و جلالم سوگند، هيچ بنده مؤمنى نيست كه انجام چهار كار را به من تعهّد سپرد، مگر آن كه او را وارد بهشت مى كنم: زبان در كام گيرد و آن را جز به سخنان سودمند نگشايد، دلش را از وسوسه نگه دارد، مراقب علم و نگاه من به خود باشد، و نور چشمش گرسنگى كشيدن باشد.
۱.بحار الأنوار: 77/22/6.