حدیث دربارهتوبه گران
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلامـ في مُناجاتِه ـ: و اجعَلْنا مِن الّذينَ غَرَسُوا أشْجَارَ الخَطايا نُصْبَ رَوامِقِ القلوبِ، و سَقَوها مِن ماءِ التّوبَةِ، حتّى أثْمَرَتْ لَهُم ثَمَرَ النَّدامَةِ، فأطْلَعْتَهُم على سُتورِ خَفِيّاتِ العُلى، و أرْوَيْتَهم (آمَنْتَهم) المَخاوِفَ و الأحْزانَ. فأبْصَروا جَسِيمَ الفِطْنَةِ، و لَبِسُوا ثَوبَ الخِدْمَةِ. ۱
امام زين العابدين عليه السلامـ در مناجاتش ـگفت: بار خدايا! بر محمّد و دودمانش درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه درختهاى گناهان را در برابر ديدگان دل خود نشاندند و با آب توبه آبيارى شان كردند، تا آن كه ميوه پشيمانى برايشان به بار آورْد. در نتيجه، ايشان را از نهان هاى عالم بالا آگاه ساختى و از ترسها و اندوهها ايمنشان گردانيدى. پس، به هوشيارى بزرگى دست يافتند و جامه خدمت گزارى به تن كردند.
۱.بحار الأنوار: 94/127/19.