حدیث دربارهزدوده شدن گناهان به وسيله بلا

عنه عليه السلام:أ لا اُخبِرُكُم بأفضَلِ آيةٍ في كتابِ اللّهِ عزّ و جلّ؟ حَدّثَنا رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله «و ما أصابكُم مِن مصيبةٍ فبما كسَبَتْ أيديكم» ۱، و اللّهُ عزّ و جلّ أكْرَمُ مِن أن يُثَنّيَ علَيهِ العُقوبَةَ في الآخِرَةِ، و ما عَفا عنهُ في الدُّنيا فاللّهُ تباركَ و تعالى أحْلَمُ مِن أنْ يَعودَ في عَفوهِ. ۲

امام على عليه السلام:آيا شما را از برترين آيه در كتاب خداوند عزّ و جلّ خبر ندهم؟ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ما فرمود آيه «هر مصيبتى كه به شما مى رسد دستاورد خود شماست»، خداوند عزّ و جلّ بزرگوارتر از آن است كه [كسى را كه در دنيا كيفر داده است] دوباره در آخرت كيفر دهد و با گذشت تر از آن است كه از آنچه در دنيا عفو و گذشت كرده است [در آخرت]از عفو خود بازگردد.

۱.الشورى: 30.

۲.بحار الأنوار: 81/188/45.

کلیدواژه‌ها آزمایش زدوده شدن گناهان به وسیله بلا

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:سپاس و ستايش خدايى را كه رنج و گرفتارى پيروان ما را مايه زدوده شدن گناهان آنان در دنيا قرار داد تا با اين رنجها و بلاها طاعاتشان سالم ماند و سزاوار پاداش آن شوند.

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند بنده مؤمنى را در اين دنيا كيفر دهد با گذشت تر و ارجمندتر و بخشنده تر و بزرگوارتر از آن است كه روز قيامت نيز كيفرش رساند.

امام باقر عليه السلام:هرگاه خداوند متعال بنايش اين باشد كه بنده اى را گرامى بدارد و آن بنده گناهى كرده باشد او را به بيمارى مبتلا مى گرداند، اگر چنين نكرد به فقر و نيازمندى دچارش مى سازد و اگر اين را هم نكرد هنگام جان كندن بر او سخت مى گيرد. و اگر بنايش اين باشد كه بنده اى را خوار و بي مقدار سازد و او كارى نيك نزد خدا داشته باشد، تن سالم به او مى دهد، اگر چنين نكرد زندگى اش را فراخ مى گرداند و اگر اين را هم نكرد مرگ را بر او آسان مى سازد.

بحار الأنوارـ به نقل از يونس بن يعقوب ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: ملعون است، ملعون آن بدنى كه هر چهل روز بلايى به آن نرسد. عرض كردم: ملعون است؟! فرمود: ملعون است. چون آن حضرت ديد اين مطلب بر من گران آمده است فرمود: اى يونس! جراحت برداشتن، سيلى خوردن، لغزيدن، گرفتارى، از جا پريدن، پاره شدن بند كفش و امثال اينها، همه بلاست. اى يونس! مؤمن نزد خداوند متعال ارجمندتر از آن است كه چهل روز بر او بگذرد و خداوند در آن مدّت گناهانش را پاك نكند، گر چه با رسيدن اندوهى به او، كه خود نمى داند علّتش چيست. به خدا سوگند، فردى از شما درهمهايش را جلوى خود مى گذارد و آنها را وزن مى كند و مى بيند كم است و غمگين مى شود. دوباره آنها را وزن مى كند و مى بيند درست است. همين اندوه، برخى گناهان او را فرو مى ريزد.