ترك كردن جهاد
2 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:فمَن تَركَ الجِهادَ ألْبسَهُ اللّهُ ذُلاًّ في نفسِهِ، و فَقْرا في مَعيشَتِهِ، و مَحْقا في دِينهِ. إنَّ اللّهَ تباركَ و تعالى أعَزَّ اُمّتي بسَنابِكِ خَيْلِها و مَراكِزِ رِماحِها. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس جهاد را وا گذارد خداوند جامه خوارى بر جان او پوشاند و زندگيش را دستخوش فقر سازد و دينش را از بين ببرد. خداوند تبارك و تعالى عزّت و اقتدار امت مرا در سُمهاى اسبانشان و نوك نيزه هايشان قرار داده است.
۱.الأمالي للصدوق: 673/906.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:فمَن تَرَكَهُ ـ يعني الجِهادَ ـ رَغْبَةً عَنهُ ألْبسَهُ اللّهُ ثَوبَ الذُّلِّ، و شَمِلَهُ البَلاءُ، و دُيِّثَ بالصَّغارِ و القَماءَةِ، و ضُرِبَ على قَلْبِه بالإسْهابِ (بالأسْدادِ)، و اُدِيلَ الحقُّ مِنهُ بِتَضْييعِ الجِهادِ. ۱
امام على عليه السلام:كسى كه به جهاد، بى ميلى كرده، آن را فرو گذارد، خداوند جامه خوارى و رداى بلا و گرفتارى بر او بپوشاند و به خوارى و فرومايگى درافتد و بر دلش پرده هاى گمراهى زده شود و به سبب فرو گذاشتن جهاد، حقّ، از او روي گردان شود و به باطل درافتد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 27.