اعتراف حقيقى به گناه

امام على عليه السلام:پشيمانى، نيمى از توبه است.

امام على عليه السلام:پشيمانى از گناه، همان آمرزش خواهى است.

امام على عليه السلام:پشيمانى از گناه، مانع تكرار گناه مى شود.

امام على عليه السلام:آن كه پشيمان شود، توبه كرده است، هر كه توبه كند، به سوى خدا بازگشته است.

امام على عليه السلام:پشيمانىِ دل، گناه را مى پوشاند.

امام باقر عليه السلام:براى توبه كردن پشيمانى كافى است.

امام باقر عليه السلام:با پشيمانىِ شديد و آمرزش خواهىِ فراوان، گناهان گذشته را محو كن.

امام على عليه السلام:اعتراف راستين، اثر گناه را نابود مى كند.

امام على عليه السلام:پشيمانى، استغفار است، اعتراف به گناه، پوزش خواهى است و انكار آن، پاى فشردن بر گناه است.

امام على عليه السلام:معترف به گناه، توبه كننده است.

امام على عليه السلام:شفيع گنهكار، همان اعتراف اوست [به گناهان]و توبه او، همان پوزش خواهى اوست.

امام على عليه السلام:گنهكارى كه به گناه خويش اعتراف كند بهتر از فرمانبردارى است كه به كار خويش ببالد.

امام على عليه السلام:چه شايسته است كسى كه پروردگار خويش را شناخته، به گناه خويش اعتراف كند.

امام باقر عليه السلام:به خدا سوگند تنها آن كس از گناه مى رهد كه به آن اعتراف كند.

امام باقر عليه السلام:سوگند به خدا كه خداوند متعال از مردم جز دو كار نخواسته است: به نعمتهاى او اعتراف كنند تا آنان را نعمت فزونتر دهد و به گناهان اقرار ورزند تا گناهانشان را بيامرزد.