حدیث دربارهمدّعى امامت

میزان الحکمه ج ۱، ص ۲۷۰، ح ۹۸۳

امام باقر علیه‌السلام

مدّعى امامت

الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ في قولِهِ تعالى: «وَ يَوْمَ القِيامَةِ تَرَى الّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ» ۱ ـ: مَنْ قالَ: إنّي إمامٌ، و ليسَ بإمامٍ. ۲

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «در روز قيامت آنهايى را كه به خدا دروغ بسته اند سيه روى مى بينى» ـفرمود: كسى است كه بگويد: من امام هستم، در حالى كه امام نيست.

۱.الزمر: 60.

۲.الكافي: 1 / 372 / 1.

کلیدواژه‌ها امامت عامه مدعی امامت

احادیث دیگر این موضوع

۴

امام باقر عليه السلامـ در تفسير آيه «هنگامى كه پيروى شدگان از پيروان بيزارى مى جويند» ـفرمود: اى جابر! سوگند به خدا كه آنان پيشوايان ستمگران و پيروان آنها هستند.

امام باقر عليه السلام:همانا پيشوايان ستم و پيروان آنها از دين خدا و از حق به دورند. كارهايى كه مى كنند بر باد رفته است، همچون خاكسترى كه باد آن را در يك روز طوفانى از هم مى پراكند.

الكافىـ به نقل از محمّد بن منصور ـ: از امام باقر عليه السلام درباره آيه «و چون كار زشتى كنند گويند پدرانمان را نيز چنين يافته ايم» پرسيدم، حضرت فرمود: اين درباره پيشوايان ستم است.

امام صادق عليه السلام:سه كس اند كه خداوند در روز قيامت با آنان سخن نمى گويد و بر [صداقت]آنان مهر تأييد نمى زند، و عذابى دردناك دارند: هر كه به دروغ ادّعاى امامت از جانب خدا كند، و هر كه امامِ از جانب خدا را انكار كند و هر كه بپندارد كه اين دو كس از اسلام بهره اى دارند.