حدیث دربارهپيشوايان دوزخ
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّ شَرَّ النّاسِ عِنْدَ اللّهِ إمامٌ جائرٌ ضَلَّ و ضُلَّ بِهِ، فأماتَ سُنَّةً مأخُوذَةً و أحيا بِدْعةً مَتْروكَةً، و إنّي سَمِعْتُ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يقولُ: يُؤتى يومَ القِيامَةِ بالإمامِ الجائرِ و لَيسَ مَعَهُ نَصيرٌ و لا عاذِرٌ، فيُلقى في نارِ جَهَنَّمَ، فَيَدُورُ فيها كما تَدورُ الرَّحى، ثُمَّ يُرْتَبَطُ في قَعْرِها. ۱
امام على عليه السلام:بدترينِ مردم نزد خداوند پيشواى ستمگرى است كه هم خود گمراه است و هم سبب گمراهى است؛ زيرا سنّت معمول را مى ميراند و بدعت متروك را زنده مى كند. شنيدم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمود: در روز قيامت پيشواى ستمگر آورده مى شود بى آن كه پشتيبان و عذرخواهى داشته باشد. پس، در آتش دوزخ افكنده مى شود و همچون سنگ آسيا در دوزخ به چرخش در مى آيد، سپس در قعر آن به بند كشيده مى شود.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 165.