حدیث دربارهوجوب پيروى از اهل بيت
عنه عليه السلام:وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ لَن تَعرِفُوا الرُّشدَ حَتّى تَعرِفُوا الَّذي تَرَكَهُ و لَنْ تَأخُذُوا بِميثاقِ الكِتابِ حَتّى تَعرِفُوا الَّذي نَقَضَهُ و لَنْ تَمَسَّكُوا بِه حَتّى تَعرِفُوا الَّذي نَبَذَهُ فَالتَمِسُوا ذلِكَ مِنْ عِندِ أهلِه فإنَّهُمْ عَيْشُ العِلْمِ، و مَوتُ الجَهْلِ، هُمُ الّذينَ يُخْبِرُكُمْ حُكْمُهُمْ عَن عِلْمِهِمْ، و صَمْتُهُمْ عَن مَنْطِقِهمْ، و ظاهِرُهُمْ عَن باطِنِهِمْ، لا يُخالِفونَ الدِّينَ و لا يَخْتَلِفونَ فِيهِ، فهُوَ بَيْنَهُمْ شاهدٌ صادقٌ، و صامتٌ ناطقٌ. ۱
امام على عليه السلام:بدانيد كه شما هرگز راه رستگارى را نخواهيد شناخت تا كسى كه آن را رها كرده است بشناسيد و هرگز به پيمان قرآن وفا نمى كنيد تا آن كسى كه پيمانش را شكسته است بشناسيد و هرگز به قرآن چنگ نمى زنيد تا كسى را كه آن را به دور انداخته است بشناسيد و اين همه را از اهل قرآن بخواهيد، كه دانش به آنان زنده است و نادانى با وجود آنان مرده؛ آنان كه داورى شان شما را از دانش آنان خبر مى دهد و سكوتشان از سخنشان و برونشان از درونشان. نه با دين مخالفت مى ورزند و نه در آن اختلاف دارند، دين در ميان آنان گواهىْ راستين و خاموشىْ گوياست.
۱.نهج البلاغة: الخطبة147.