حدیث دربارهوجوب پيروى از اهل بيت

عنه عليه السلام:أيْنَ الّذينَ زَعَموا أنَّهُمُ الرّاسِخونَ في العِلْمِ دُونَنا، كِذْبا و بَغْيا عَلَيْنا؟!. بِنا يُسْتَعْطى الهُدى و يُسْتَجْلى العَمى. ۱

امام على عليه السلام:كجايند كسانى كه از سر دروغ و ستم بر ما، ادّعا كردند آنان راسخان در علم [قرآن]اند و نه ما؟. هدايت با راهنمايى ما به دست مى آيد و دل هاى كور با ما تابان مى شود.

۱.. نهج البلاغة: الخطبة 144.

کلیدواژه‌ها امامت عامه وجوب پیروی از اهل بیت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مَثَل خاندان من در ميان شما به كشتى نوح مى ماند كه هر كه بر آن سوار شد نجات يافت و هر كه از آن بازماند غرق شد.

امام على عليه السلام:به خاندان پيامبر خود بنگريد و راه آنان را در پيش گيريد و در پى آنها حركت كنيد؛ زيرا آنان هرگز شما را از راه راست منحرف نمى كنند و به هيچ هلاكتى در نمى افكنند. اگر نشستند شما نيز بنشينيد و اگر بپا خاستند شما نيز بپا خيزيد.

امام على عليه السلام:هان! مَثَل خاندان محمّد صلى الله عليه و آله مثل ستارگان آسمانند كه هرگاه ستاره اى ناپديد شود ستاره اى ديگر آشكار مى گردد، پس، چنان است كه نعمتهاى خداوند در ميان شما كامل گشته و آنچه را آرزو مى كرديد به شما ارائه كرده است.

امام على عليه السلام:ماييم درخت نبوّت و جايگاه فرود آمدن رسالت و جاى آمد و شد فرشتگان و كانهاى دانش و چشمه هاى حكمت.

امام على عليه السلام:به خدا سوگند كه [روش]ابلاغ پيامها و به انجام رساندن وعده ها و تمام كردن كلمات [الهى] به من آموخته شد. درهاى حكمت الهى به روى ما اهل بيت گشوده است و چراغ دين با راهنمايى ما افروخته.

امام على عليه السلامـ درباره كسانى كه اهل بيت عليهم السلام را وا گذاشتند ـفرمود: دنياى زودگذر را برگزيدند و آخرت جاودان را پس زدند؛ چشمه زلال را وا نهادند و از آب تيره و بد مزه نوشيدند. گويى فاسقِ آنان را مى نگرم كه با منكر يار و همنشين شده است.

امام على عليه السلامـ هنگام ياد كردن از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود: آنان جايگاه سرّ الهى اند و پناهگاه فرمان او و مخزن دانش او و بيانگر احكام شريعت او و جانْ پناه هاى [امن] كتابهاى او و كوههاى افراشته دين او. به وسيله ايشان خميدگى پشت دين را راست گردانيد و لرزش آن را از ميان بُرد.

امام على عليه السلام:بدانيد كه شما هرگز راه رستگارى را نخواهيد شناخت تا كسى كه آن را رها كرده است بشناسيد و هرگز به پيمان قرآن وفا نمى كنيد تا آن كسى كه پيمانش را شكسته است بشناسيد و هرگز به قرآن چنگ نمى زنيد تا كسى را كه آن را به دور انداخته است بشناسيد و اين همه را از اهل قرآن بخواهيد، كه دانش به آنان زنده است و نادانى با وجود آنان مرده؛ آنان كه داورى شان شما را از دانش آنان خبر مى دهد و سكوتشان از سخنشان و برونشان از درونشان. نه با دين مخالفت مى ورزند و نه در آن اختلاف دارند، دين در ميان آنان گواهىْ راستين و خاموشىْ گوياست.