حدیث دربارهكسى كه بميرد و امام دورانش را نشناسد

میزان الحکمه ج ۱، ص ۲۴۷، ح ۸۹۸

امام باقر علیه‌السلام

كسى كه بميرد و امام دورانش را نشناسد

عنه عليه السلامـ في قولِهِ تعالى: «كَمَنْ مَثَلُهُ في الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها» ۱ ـ: الّذي لا يَعرفُ الإمامَ. ۲

امام باقر عليه السلامـ در تفسير آيه «به كسى مى مانَد كه در تاريكى هاست و از آنها خارج نمى شود» ـفرمود: كسى است كه امام را نشناسد.

۱.الأنعام: 122.

۲.الكافي: 1 / 185 / 13.

کلیدواژه‌ها امامت عامه کسی که بمیرد و امام دورانش را نشناسد

احادیث دیگر این موضوع

۵

امام صادق عليه السلام:هر كه ما را بشناسد مؤمن است و هر كه ما را انكار كند كافر است.

امام صادق عليه السلام:امام راهنماى ميان خداوند عزّ و جلّ و آفريدگان اوست؛ هر كه او را بشناسد مؤمن است و هر كه منكرش شود كافر.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه بميرد و امام خود را نشناخته باشد به مرگ جاهلى مرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه بميرد و بيعت امام را به گردن نداشته باشد به مرگ جاهلى مرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه بدون داشتن امام بميرد به مرگ جاهلى مرده است. ابن ابى الحديد مى نويسد: عبد اللّه بن عمر از بيعت با على عليه السلام سر باز زد ولى براى بيعت با عبد الملك مروان شبانه درِ خانه حجّاج را كوبيد تا مبادا آن شب را بى امام به سر برد؛ چون از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مى كرد كه فرمود: هر كه بدون داشتن امام بميرد به مرگ جاهلى مرده است. حجّاج نيز چنان او را حقير و خوار شمرد كه پايش را از بستر بيرون آورد و گفت:[براى بيعت]دستت را به همين بزن!